İktidar partisi ile ilgili olarak medyada yer alan yorumlara baktığımız zaman ne hale geldikleri açık bir biçimde gözlemleniyor.
Bu yorumların birinde iktidar partisine anaları babaları AKP’li olanların çocuklarının bile oy vermeyeceği ileri sürülüyor.
AKP yönetimi bunu ciddiye almayabilir ve sıradan “muhalif bir yorum” olarak değerlendirebilir ama biz bu değerlendirmenin gerçekleri yansıttığını yakın çevremizden biliyoruz.
Zira AKP’li dostlarımızın başları çocukları ile dertte!
Çoğu dostumuz çocuklarının kendilerine karşı çıktığını ve başka arayışlar içinde olduklarını kabul ediyor.
Yine iktidar partisi ile ilgili olarak yapılan yorumların bir diğerinde AKP’ye oy verenlerin bile izlenen ekonomi politikalarına güvenmediği iddia ediliyor. Bu yoruma katılmamak mümkün mü? AKP’ye gönül vermiş pek çok dostumuz birikimlerini hâlâ döviz cinsinden hesaplarda tutuyor.
Demek ki parti sözcülerinin “dolara yatırım yapan kaybeder, Türk Lirası’na yatırım yapan kazanır” şeklindeki açıklamaları partililerin bir kulağından giriyor ve hiçbir etki bırakmadan ötekinden çıkıp gidiyor.
Çocukları başka siyasi arayışlar içine giriyor.
Kendileri, izlenen ekonomi politikalarına güven duymuyor.
Ama yöneticiler hâlâ seçimlerde başarılı olmaktan ve yeniden iktidara gelmekten söz ediyorlar!
Nasıl olacak bu?
Kendilerinin güvenemediği, çocuklarının ise başka siyasi arayışlar içine girdiği bir parti nasıl tekrar iktidar olur?
AKP yöneticileri gençlerin yine kendilerine oy vereceğini söylüyorlar ama bu iddialarını dayandırabilecekleri bir gerekçeleri yok!
Yaptıkları açıklamaların hiçbirinde isabet kaydedememiş olmalarını hiç hesaba katmıyor olmalılar.
Hep bir iki ay sonrasına yönelik müjdeler verdiler.
Hep bir sonraki dönemde ekonominin düze çıkacağını iddia ettiler!
Hep izledikleri ekonomik modelin doğru olduğunu savundular.
Ama netice ortada!
İktidar partisi yönetimi artık çıkmaz bir sokakta olduklarını fark etmeli ve buna göre yeni politikalar geliştirmeye çalışmalılar.
Yani dediğim dedik politikasını terk etmeliler!
Parti içinde belli bir yaş üstünün “güven duymadığı” ve gençlerin de yeni arayışlar içine girdiği bir parti haline geldiklerini fark etmeliler. Yani ne hale geldiklerini görmeliler.