Dünün “istenmeyen adamları” bugün “muteber misafirliğe terfi etmiş” kişiler olarak aramıza katılmış bulunuyorlar.
Dün altılı masanın “masa altında gizlenen ortağı” olarak suçlananlar, bugün Cumhur İttifakı ortaklarının saygıdeğer konukları haline gelmiş durumdalar.
Karşılıklı ziyaretler!
Karşılıklı iltifatlar!
Karşılıklı hediyeler!
Birbirleri hakkında güzel temenniler!
Bu durumdan rahatsız mıyız?
Haşa!
Bu durumun destekçisi ve savunucusuyuz!
Yıllardır “kutuplaşma” yerine “kucaklaşmayı” savunan biri olarak bu durumdan nasıl rahatsız oluruz?
Sonunda bizim yıllardır savuna geldiğimiz bir noktaya gelindiği için mutluyuz.
Tek serzenişimiz “madem bu noktaya gelecektiniz, bunca senedir niye inat ettiniz” demekten ibaret!
Onca kavga gürültü!
Onca suçlama!
Ve onca can kaybına değdi mi?
Biz yıllardır farklı düşüncelerdeki insanların birbirlerinin hasmı değil, rakibi olduklarını savunduk!
Kavgayı bırakın dedik.
Birbirinize kulak verin dedik.
Böyle dediğimiz için pek çok hakarete maruz kaldık.
En basit suçlamaları “demleniyorsunuz” oldu!
Takdir-i ilahiye bakar mısınız?
Yıllardır kendilerini yerli ve milli olarak takdim edip bizi demlenmekle suçlayanlar, şimdi “muteber misafirlerini” ağırlamak için birbirleri ile yarış halindeler.
Biz bu durumu dilimize dolamayacağız.
Yani onların üslubu ile konuşup “yerli, milli ve demli” gibi ifadelerden medet ummayacağız.
Çünkü biz, kucaklaşmayı önemseyen bir anlayışa sahibiz.
Ve zararın neresinden dönülürse onu kâr olarak kabul ederiz.