Aralık 1979 yılında Sovyet Rusyanın Afganistanı işgal etmesinin ardından Afganlı mücahitlere dua etmeyen bir tek Müslüman yeryüzünde bulunabilir mi
O günlerde İranda Humeyni, İran Şahını devirmiş,
Türkiyede 12 Eylül 1980 darbesi olmuş.
Buna rağmen Türkiyeden bir çok insanımız, Afganistandaki kardeşlerine yardım için Rus askerlerine karşı savaşa katılmış.
Savaşa katılamayanlar da maddi destek sağlamıştı.
Maddi destek sağlayamayanlar da namazlarının ardından dualar yapmışlardı.
Müzikle uğraşanlarımız da Afganistan destanları yazıyor, besteliyor, kasete alıyor ve her yerde göğsü kabararak kasetler dinleniyordu.
Değerli hocalarımız beş vakit namzanlarının ardından Afganlı mücahitlerin başarısı için dualar ediyorlardı.
Afgan şehitleri için her şehrin merkez camiinde gıyabi cenaze namazları kılıyorlardı.
Darbe hükümeti bile Türkiyede Afganistana yapılacak yardım toplamalara, bankalarda hesap açmalara ses çıkarmıyordu.
O günlerde 200 vatandaşımız, çocuğuna Kenan Evren ismini verirken 369 vatandaşımız da Üsame ismini çocuğuna vermiş.
Ne olduysa oldu, Kahraman Afgan halkının kaşısında, yıllarca korkulan Sovyet askerleri dayanamadı, geri çekildi, geri çekilmenin ötesinde Sovyetler Birliği onun üzerinde devlete ayrıldı, param parça oldu.
Rusyanın çekildiği yerlere Amerika gelip yerleşti.
Hem Rusyayı, hem Hindistanı, hem Çini vur-kaç yapabileceği bir yere yerleşince yine aynı Afgan direnişçileri Amerikaya karşı direnmeye başlayınca adları bir gecede değişti.
Kaniler Yani oldu.
Eskiden Afgan mücahitleri olan bu insanlar Afganlı İslami terörist oldu.
Batıya İslam Fobisi yerleştirdiler.
Esmer karayağız her insanı terörist ilan ettiler de Amerikada yolda giden esmer bir delikanlıyı linç ederek öldürdüler.
Sonra anladılar ki öldürdükleri Hindli bir Budistmiş.
Haydi onların böyle yapmasını anlarız da bizimkilerin dün "Mücahid" dediklerine bugün nasıl "Terörist" dediklerini anlamak zor.
Bunların yüzünden İslam ismi lekeleniyormuş.
Luther (1483-1546) Türkler hakkında "Deccal" kelimesini kulladığında şimdiki Afganlı mücahitler yoktu.
Voltair, 1771de Türklere "Barbar" diye bağırırken Afganlı mücahitlerin dedesi bile yoktu dünyada.
Haçlı sürüleri, Kudüsü almak için Yalovadan Kudüse kadar geçtikleri her yerde biçmedik adam bırakmazken onları engellemeye çalışan birinci Kılıçaslan da batlıların gözünde terörist ve İslamın yüzünü karartan adam olarak nitelendiriliyordu.
Selahaddin-i Eyyubi, bütün batılılar gözünde o zamandan bu zamana kadar gelip geçmiş teröristlerin en azılısı idi.
Haçlı seferlerine katılmayan ergenlere ibret olsun diye çocukları teşvik ederek otuz bin çocuğu Avrupadan Kudüs üzerine süren ve "Çocuk Haçlı Seferleri" ni başlatan ve o çocukları yine daha önce giden haçlılar tarafından yok edilmesine, köle olarak satılmasına sebeb olan papazlar yanında o çocuklara sahip olup hayatta kalmasını sağlayan Müslümanlar da terörist kabul ediliyordu.
Miladi 636 yılında Yermuk savaşına katılan 120 bin Bizans askerinin gözünde Halid Bin Velid ve emri altındaki 36 bin asker "Anarşist" idiler.
Harbi kazanan bu askerlerin çoğunluğu da Ashabı kiramdan meydana geliyordu.
Dünyadaki bütün insanların merhametini toplasanız, Sevgili Peygambermizin merhametine denk olmaz.
O rahmet Peygamberine bile kafirler tarafından neler söylendiğinin bir kısmını Kuran-ı Kerimden bir kısmını da Siyeri Nebilerden öğreniyoruz.
Hatta Tevbe süresinin 57inci ayetinde "Eğer sığınacak bir yer veya mağaralar veya girecek bir delik bulsalardı hemen oraya koşarak yüz çevirirlerdi." diyerek Medinede Sevgili Peygamberimizin yönetiminde iken Peygamberimizin yüzüne gülen, ardından kuyu kazan bu insanlara yaranmanın imkansızlığını haber verir.
Daha dünkü gazetelerde Afganistanda sekiz Amerikan askerinin teröristlerce öldürüldüğü haberi verilirken bu askerlerin kendi ülkesine on milyon metreden daha uzaktaki Afganistanda ne aradığını soran yok.
Bize ne oldu
Müslümana kara gözlükle, kafire pembe gözlükle bakmayı kim öğretti.
Bu iki yüzlü gözlüğü bize kim taktı
Müslümana karş sırtlan olmayı, kafire karşı kuyruk kısmayı olmayı kim sağladı
Allah aşkına biri bana haber versin.