Kadın bir hafta sonu arkadaşlarını evine davet eder. Hazırlıklara iki gün öncesinden başlamış evde geniş çaplı bir tadilat yapmıştır. Sabah erken kalkmış ve yiyecekleri kusursuz şekilde hazırlayabilmek için her şeyi gözden geçirmiştir. Börekler, tatlılar, çerezler hazırlanmış ve evin düzeni misafirlere göre düzenlenmiştir. Kadın arkadaşları üzerinde iyi bir intiba bırakıp dilden dile dolaşacak bir ziyafet hazırlamayı düşünmektedir. Yani, misafirler evlerine döndüklerinde “bu kadar leziz yiyecekler tatmamıştık, her şey çok güzeldi, evin dizaynı olağanüstüydü, hanımefendi ne kadar marifetliydi…”gibi yorumlar yapmalı ve kadının maharetini uzun süre dillendirmelidirler. Hazırlıklar tamamlanmıştır, tezgâhın üzerinde boydan boya yiyecekler vardır. Kekler, börekler, tatlı tuzlu kurabiyeler atıştırmalık ürünler titizlikle istiflenir. Kadın el havlularından duvarlardaki aksesuarlara kadar her şeyi yeniden gözden geçirir. Kusuru kabul edemez, her şey çok mükemmel olmalıdır. Nihayet misafirler gelir, hanımlar bir süre sohbet ettikten sonra çaya geçerler. Yiyecekler hazırlanır ve hanımlar çay eşliğinde sohbete devam ederler. Kadın tekrar tekrar, nasıl olmuş, beğendiniz mi Diye sorar ve birkaç kelimede olsa övgü bekler. Ama karşılık göremez, hanımlar, kısa cevaplarla geçiştirip sohbete devam ederler. Kadın kuşkuya kapılmıştır, ya beğenmeyip rol yapıyorlarsa, ya dedikodumu yaparlarsa diye düşünür. Belli etmese de için için kendini yiyip bitirir. Akşamüstü hanımlar tek tek dağılırlar. Kadın üzgündür, mutfağa geçip ellerini masaya vurur. “Eğer beğenmiş olsalardı içten söylerlerdi, dil ucuyla güzel dediler ben anlarım, şimdi eminim bir de dedikodumu yapacaklar. Ne yapsam memnun edemiyorum bu insanları…” diye yakınmaya başlar. Az sonra eşi gelir, “arkadaşları için bir şeyler hazırlayıp onları davet etmenin daha değerli olduğunu” defaatle söylese de kadının zihni sadece o kareye takılıp kalmıştır. “Ya beğenmedilerse, evet anlıyorum aslında beğenmediler Eğer beğenseler de tepkileri farklı olurdu. Hepsinin gözlerine baktım, yiyecekleri tadarken yüz ifadelerinden bir şeyler anlamaya çalıştım ve anladım. Rol yapmalarına gerek yoktu, beni beğenmediler…” diye düşünür. İlginçtir kadın kurguladığı hikâyenin içinden çıkamazken misafirlerin bundan hiç haberleri yoktur.Takdir ve onay, ihtiyaçlarımız arasında önemli bir yere sahiptir. Ancak ihtiyacımız olan şey başkalarının elinde ise bunun bize ulaşamama ihtimali çok yüksek. O yüzden yaptığımız işlerde önce Allah’ın rızasını aramalı ve mükâfatı ondan beklemeliyiz. Aksi takdirde ömür boyu sevgi ve takdir dilenmeye devam edebiliriz. İnsanlar cimridir, bize ihtiyacımız olan şeyi vermek istemezler. Ama biz kendi yağımızla kavrulabiliriz.