Bu konu üzerinde fazlasıyla belki de biraz aşırıya varır tarzda durduğumun farkındayım. Kimi dostlarımı incittiğimin de. Bir sevgili okurum bu konuya bu kadar yer vermeme bir anlam veremiyor. Milli olmak ile milliyetçi olmak ayrı şeyler. Millîlik İslami bir terminolojide değerlendirilince çok farklı bir yere varır. Millet Arapça bir sözcüktür. Din ve mezhep anlamına gelir. "Millet-i İbrahim" kavramıyla kendine karşılık bulur. "Millet-i İslâm" deriz ya da. Sözlük şöyle bir tanımlama da getirir. "Ayın milli kültüre mensup insanların meydana getirdiği içtimai topluluk". İslâm milleti kavramına kimler dahildir ona bakılmalı. Milleti ırk ve kavim anlamında ele alırsak bu kuşatıcılığı yakalayamayız.
İnsanların belli kavimlere dahil olması doğaldır. Bu ilahî bir oluş. Türkiye üzerinden düşünürsek eğer, burada en önemli kavimleri sıralarsak, Türk, Kürt, Arap, Laz, Boşnak, Çeçen [Avar], Acem, Çerkez, Gürcü vs. Bu kavimler salt Türk milliyetçiliği çatısı altında, milliyetçilik yaklaşımıyla toplanamazlar. Toplanabilselerdi bugün bu gerilim ve çatışmalar yaşanmazdı. Türk milliyetçileri sadece kendilerini bu vatanın, bu toprakların sahibi olarak görürlerse, ki öyle görüyorlar sonuç bir çıkmaza giriyor. Türk milliyetçileri, Türk Kürt açmazını, paradoksunu, Kürtlerin de Türk kavminden geldiklerini anlatmaya çabalıyorlar. Kürt milliyetçileri ise kendilerini bu toprakların, yani Mezopotamya topraklarının asıl sahibi olarak görüyorlar. Son zamanlarda Kürt milliyetçileri dinlerinin pagan döneme ait olduğunu ve hatta Mecusiliğin asıl dinleri olduğunu ifade ediyorlar. Zaten son dönemlerde giderek İslâm dan uzaklaştırmaya dönük bir sürecin yaşandığı görülmektedir. Milliyetçilik iyidir diyerek bir savunmaya girmek soruna çözüm getirmez. Benim ırkım üstündür, saf kana sahiptir yaklaşımları sadece psikolojik bir durum sağlar.
Farkında olunmadan bu psikolojiler giderek egemen kılınmaya çalışılmaktadır.
İslâm milleti tanımı ve yaklaşımı hiçbir milliyetçinin hoşuna gitmez. Ne Arap, ne Türk, ne Kürt milliyetçilerinin. Çünkü onlar, varlıklarını bu ayrımcı ruha borçlular. Kürt halkı sadık Müslümanlardır, tıpkı Türkler gibi. Ancak, giderek Kürt milliyetçiliğinin koyulaşmasıyla birlikte İslâm dışılığa doğru sürüklenildiği bir gerçek. Benzer durum Arap milliyetçileri için de geçerlidir.
Milliyetçilik penceresinden bakılınca, Kürtler şu soruyu soruyorlar ve aralarında konuşuluyor da bunlar. Müslüman olan bir Kürt devleti kurulursa bundan ne çıkar. Niçin rahatsız olunuyor. Bunca Arap ve Türk devleti varken. Milliyetçilik açısından bakılırsa bu böyle.
O zaman bu büyüyen uçurumun önüne nasıl geçilecek.
Kuzey Irak ta bir Kürt devletinin kurulduğu gerçeği gözardı edilmemeli. Bir önceki yazımızda bunun geçmişi üzerinde durduk. Türkiye perspektifinden bakılınca bunun arkasında Siyonizm in, Yahudiliğin, Amerika nın bulunduğu ifade ediliyor, edilecektir de. Doğrudur. Ama Türkiye kendisini bekleyen bunca tehlikeye rağmen Abede den vazgeçebiliyor mu İşin tuhaflığı şurada, ne Türk milliyetçileri, ne laikler ve sekülerler ve ne de günümüz iktidarı Abede siz yapamıyor. O zaman Türk milliyetçileri ve Sekülerler, laikler Irak Kürtlerine kızıyorlar.
Bu uçurumu kapatmanın bir tek yolu var. Bunu anlatıp duruyoruz. İslâm milleti bilinçli bir yaklaşımla bunun üstesinden gelebilir. Güneydoğu da yaşanan şöyle bir durum var. Yaklaşık 4 bin dolayında genç Kuzey Irak üniversitesinde ders görüyor, üniversite diploma sahibi de olacaklar. Üstelik kendilerine her türlü imkân sunuluyor. Orada başörtüsü sorunu da yok. Kürt milliyetçiliği çatısı altındaki tutum İslâmi midir Hiçbir milliyetçilik hareketi İslâm ile bağdaşmaz. İslâm düşüncesinin ve geleneğinin olduğu yerde milliyetçilik, kavmiyetçilik olmaz.
Abede gölgesinde Türkiye deki bir İslâmcılık da İslâmi değildir. Abede nin sağlayacağı bir başörtüsü serbestisi özgürlük değildir. Milliyetçilik hareketlerinin kökenine bakmak gerek. Milliyetçilerin Müslümanlığını ve samimiyetini tartışmıyoruz. Kimi milliyetçilerin aşırılıklarını da milliyetçiliğin bir sonucu olarak görmüyoruz. Çünkü milliyetçiliğin kendisi bir uçtur, bütünleyici değil ayrıştırıcıdır.