Mehmet Solmaz Hocam ile “tanışmamız” yarım asır öncesine yani bizim çocukluk yıllarımıza dayanır!
İlkokulu bitirip ortaokula başladığımız günlerde mahalle arkadaşlarımızla birlikte namaz vakitlerinde mahallemizdeki camiye gitmeye başlamıştık.
Cami imamının bize güler yüzlü davranması ve bizimle ilgilenmesi camiye olan alakamızı artırmıştı!
Camide bir de vaaz veren genç bir hoca vardı.
O bizimle daha bir ilgileniyor ve sürekli olarak bize namazlarımızı hiç aksatmadan camide kılmamızı tavsiye ediyordu.
Kendisini sevmiştik.
Onun vaaz verdiği günleri kaçırmamaya dikkat ediyorduk.
İşte bu hocamız Mehmet Solmaz Hocamızdı!
Aradan geçen yıllarda Mehmet Solmaz Hocamız ile bir şekilde hep birlikte olduk.
Rabbimize şükürler olsun ki hâlâ kendisi ile görüşüyor ve hayır dualarını almaya devam ediyoruz.
Şimdi 90’lı yaşlara merdiven dayamış biri olarak evinde çalışmalarını sürdürüyor.
Ama hâlâ tanıştığımız yıllardaki heyecan ile yaşıyor.
Hep birilerine faydalı olmak, hep birilerine bir şeyler öğretebilmek ve hep birilerinin hidayetine vesile olabilmek heyecanını hiç kaybetmiyor.
Biz ihmal etsek bile o, aramayı sürdürüyor.
Hâl hatır soruyor.
Yazdığı ve yazacağı kitaplardan söz ediyor.
Kitaplarla yetinmemiş, bir de gençlerin istifade edebilmesi için internet sitesi açmış!
Eserlerini orada topluca bulmak mümkün!
Sitesini adı: nuhmehmetsolmaz.com
Son arayışında arkadaşlarının giderek azaldığını söyledi.
Çoğunun ahirete göçtüğünü ifade etti. Onlara beraber rahmet diledik.
İmam hatip okullarının ilk mezunlarından olduğunu hatırlatarak, “33 kişiydik, 11 kişi kaldık” dedi.
Benzer durumlar yaşadığımızı ifade ederek ahirete göç edenlere rahmet, geride kalanlara sağlıklı ömürler diledik.
Evet, 90’lı yaşlara merdiven dayamasına rağmen hâlâ yarım asır öncesinin heyecanından hiçbir şey kaybetmemiş Mehmet Solmaz Hocamıza Rabbimden sağlıklı ömürler diliyor, dualarını bekliyoruz.