Reklamı Kapat

İyi ve Kıymetli Müslümanın Ölçüleri

BİR Müslümanın kalitesini, derecesini, mânevî rütbesini

anlamanın ölçüleri, kıstasları vardır.

Birincisi: İnançları doğru olacak Sapık, bozuk, çarpık,

yanlış inançlara sahip kimseden hayır gelmez.

İkincisi: Samimî ve gerçek dindar olacak. Şarlatan,

soytarı, din sömürücüsü, münafık, ikiyüzlü, hokkabaz olmayacak.

Üçüncüsü: Kur an ve Peygamber (Salat ve selam olsun ona)

ahlakı ile ahlaklı faziletli dosdoğru Müslüman olacak.

Dördüncüsü: Yalan söylemeyecek, kimseyi aldatmayacak.

Beşincisi: Verdiği sözden dönmeyecek.

Altıncısı: Emanetlere hıyanet etmeyecek.

Yedincisi: Haram yemeyecek.

Sekizincisi: Şüpheli kazançlardan uzak duracak.

Dokuzuncusu: Lüks, israflı, aşırı tüketimli, gösterişli

bir hayat sürmeyecek mütevazı olacak.

Onuncusu: Adaletli ve insaflı olacak.

On birincisi: Ya olduğu gibi görünecek yahut göründüğü

gibi olacak.

On ikincisi: Şahsî malı, serveti temiz ve şeffaf olacak.

On üçüncüsü: Zekatını Kur ana, Sünnete, Şeriata, fıkha

uygun olarak hesaplayıp verecek.

On dördüncüsü: Ondaki üstünlükleri, yüksek ahlakı,

faziletleri insaflı ve âdil düşmanları da kabul edecek.

On beşincisi: Gerçek ve sağlam bir kültüre, faydalı ilme

sahip olacak.

On altıncısı: Halkı aldatmayacak.

On yedincisi: Herkes kendisine güvenecek.

On sekizincisi: Allahtan nasıl korkulmak gerekiyorsa öyle

bir Allah korkusuna sahip olacak.

On dokuzuncusu: İnsanlara faydalı olacak, zarar

vermeyecek.

Yirmincisi: Açıkta, açıkça, cehren büyük günah

işlemeyecek. Tevvâbîn zümresinden olacak.

Yirmi birincisi: İşleri istişare ederek danışarak

görecek.

Yirmi ikincisi: Vefat ettiği vakit cenazesinde bulunanlar

can u gönülden İyi biliriz, Allah Rahmet eylesin diyecek.

Bu toplumun böyle Müslümanlara ihtiyacı vardır.

Bunun aksini kim iddia edebilir

Kendisi Müslüman ama ahlakı Roma veya Bizans ahlakı Ne

anladım ben bu adamdan

Dindar geçiniyor ama yalan söylüyor, halkı aldatıyor,

emanetlere hıyanet ediyor. Lâf Müslümanı!..

Korkunç bir benliği var, gurur ve kibirden yanına

yaklaşılamıyor Böyle bir kimse iyi Müslüman sayılabilir mi

İyi Müslüman öyle bir kimsedir ki, iş zamanında kıldığı

namazların vaktini hesaplar ve ücretsiz fazla mesai yaparak bunları telafi

eder.

Kendisine ben iyi bir Müslümanım diyen kimse, bu lafı ile

iyiliği kayb etmiş olur.

Ben ihlaslıyım edebiyatı yapan ihlaslı değildir.

Bir ülkeyi ayakta tutan, yükselten husus, orada yeterli

sayıda iyi Müslümanların olmasıdır. Onlar yoksa paranın, zenginliğin, imarın

kıymeti, fert başına düşen millî gelirin kıymeti kalmaz.

En büyük bereket kaynağı iyi Müslümanlardır.

Her Müslüman, nefsini aklamadan iyi olmaya çalışsın. Ne

kadar iyi olursa olsun, kendisine iyi demesin.

İyi Müslüman öteki Müslümanların meleğidir, kurdu değil.

Onlar, her gözün göremeyeceği bir aura=nur halesi ile

çevrilidir.

En büyük zenginliktir onların varlığı.

Cenab-ı Hak sayılarını çoğaltsın.

(İkinci yazı)

Büyükler

İYİ insanın en büyük ödülü iyiliğidir. Çünkü o iyilik ona

çok şeyler kazandırır.

Kötü insanın cezası kötülüğüdür. Ona hiçbir dünya cezası

verilmese bile kötülüğü ceza olarak ona yeter de artar.

İyi insanlar kendilerini iyi demez.

Kötü insanlar kendilerine iyi der.

İyi olmak, iyilik yapmak büyük bir mutluluktur.

Ben iyiyim demek kendine, nefsine pâye vermektir.

Faziletli ve iyi insanlar nefislerini aklamaz ve

yüceltmezler, bu yüzden de kendilerine iyi demezler.

Hayatım boyunca birtakım iyi, faziletli, örnek insanlar

gördüm, onlar iyiliklerinin edebiyatını yapmazlardı.

İyi insanların yazdığı çok kitaplar okudum. Bunların

muhterem müellifleri kendilerini övmüyor, aksine zemmediyordu.

Ulemadan nice zata mülaki oldum, kendilerine bu abd-i

âciz diyordu.

İsimlerinin üzerine ahkarü l-ibad, ez afü l-ibad yazan

meşayih gördüm.

Gerçek şeyhler kendilerine şey demez, hâdimü l-fukara

der.

Bediüzzamanı gördüm, risale-i Nurları okudum, müellifinin

tevazuunu ve mahviyetini gördüm.

İnsanların Seyyidi, en iyisi, mânevî rütbe olarak en

büyüğü olan Resulullahın (Salat ve selam olsun ona) Ben Adem oğullarının

Seyyidiyim Bunu fahr etmek için söylemiyorum buyurduğunu kaç kere okudum,

kaç ehliyetli lisandan dinledim.

Mahir İz hocaya on yedi sene mülaki oldum, evine gittim,

yemeğini yedim, çayını içtim, sohbetlerinde bulundum. Bu on yedi sene zarfında

bir kere bile hem baba, hem anne tarafından Seyyid olduğunu söylemedi.

Vefatından nice sene sonra öğrendim.

Uzun yıllar boyunca bazı büyüklerle görüştüm. Bir kere

bile hangi tarikata mensup olduklarını söylemediler.

Anladım ki, tevazu, alçakgönüllülük büyüklerin görünmez

tacı imiş.

Gerçek büyükler, büyük olduklarını söylemekten hayâ

ederlermiş.

Onlar büyük olduklarını bilmezlermiş.

Yazık ki, onların kıymetlerini sağlıklarında bilmemişim.

04.09.2014

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Mehmed Şevket Eygi



Şehir Markaları

Siz de şehir markaları arasındaki yerinizi mutlaka alın...

+90 (212) 697 10 00
Reklam bilgi

Anket EYT konusunda ne düşünüyorsunuz?