Ana sözü

Bütün kültürlerin mutabık olduğu bir noktadır; insanın ilk mektebi aile, ilk eğitmeni ise annedir. Annenin mekteplisi, mektepsizi olmaz, anne hangi coğrafyaya, hangi kültürel yapıya ait olursa olsun baktığı nokta sevgidir. Anne sevginin yeşerdiği bir kalp, yürekleri ısıtan bir söz, samimi bir bakış ve hürmetle yâd ettiğimiz bir değerdir.

Mektep görmeyen, okur yazarlığı olmayan annelerin çocuklarını diğerlerinden daha mı az sevdiğini düşünüyorsunuz? Okur yazarlığı olmayan annelerin çocuklarının bakım ve terbiyesi hususunda daha mı yetersiz olduğunu var sayıyorsunuz? Nasırlı elleriyle çocuğun başını okşayan anne, yazıya döküleni okuyamaz belki ama kalplere düşeni okur ve sevgi ile karşılık verir. Koca bir yüreğe sahiptir anne ve bu sayede bütün canlıları kucaklayarak sevginin nesilden nesle taşınmasını sağlar. Kitapların sayfalarına sığmayan sevgi annenin kalbine sığar ve toplumların kalbinde tomurcuk olur, sabır olur, aşk olur, muhabbet olur anne… 50 yaş üstü arkadaşlarımdan annelerinden işittikleri bir sözü paylaşmalarını istedim, arşivleri doluydu, hiç tereddüt etmediler ve “çocukluk döneminde annemizin sarf ettiği bu sözlerin önemini kavrayamamıştık ama artık nesilden nesle aktarılan bu manevi mirası korumanın bir sorumluluk olduğunun farkındayız” dediler. Bugünkü yazımda arkadaşlarımın annelerinden işittikleri bu söylemlerden bir kaçını sizlerle paylaşmak istiyorum:

Beni anne olduğunda daha iyi anlayacaksın: Basit ve sıradan bir söylem olarak değerlendirdiğimiz bu ifade sırtında empati, anlayış ve sabır gibi değerleri taşıyor ve bazı şeylerin zamanla anlaşılabileceğine işaret ediyor. Hakikaten onların bizimle ilgili kaygılarını, hiç anlam veremediğimiz kısıtlamalarını, bitmek bilmeyen nasihatlerini ve fedakârlıklarını ancak anne-baba olduğumuzda anlayabiliyoruz. Annelerimiz bunun farkındalar ve bizim kendilerini anlayabileceğimiz vakte vurgu yaparak sabrı tavsiye ediyorlar. Bu ifade sıradan ve basit görülebilir ancak zamana ve sabra vurgu yapması bakımından oldukça önemli.

Ele karışmak yere karışmak gibidir: Günümüzde çocuklar iş hayatına atıldıktan sonra aileden uzaklaşıyor ve kararlarını tek başına almak, hayatlarını tek başına sürdürmek istiyorlar. Aileye dâhil olmanın ve bağ kurmanın kendilerini özgürleşmekten alıkoyacağını düşünen genç bireyler müşterek paylaşımın getirdiği kazanımlardan mahrum kalıyor ve yoksullaşıyorlar. Geleneksel kültürün etkilerini taşıyan nesiller ise aile ilişkilerinde yakınlığa önem verir ve sadece eşlerini değil onun ailesini de kucaklayarak aileye dâhil ederler. Annelerimiz ele karışmak yere karışmaktır ifadeleri ile evlenecek çocuklarına nasihatte bulunur ve ona yeni ailesine uyum sağlayabilmesi için başını yere eğip tevazudan ödün vermemesi ve sabra tutunması gerektiğini tavsiye ederler.

Taçlanan baş akıllanır: Geleneksel kültürün baskın olduğu dönemlerde bireyler daha erken yaşlarda evlenir ve ailelerin desteğini alarak, hayatlarını uyum içinde sürdürürlerdi. Yoksa 22 yaşında bir genç evlilik gibi ağır bir sorumluluğu nasıl sürdürebilecek ve bu sürece nasıl uyum sağlayabilecekti? Gençlere bu sorumluluğu taşıyabilecek potansiyele sahip oldukları vurgulanır, yani motive edilir ve güven verilirdi. Genç, ailenin desteği ile toplum nezdinde saygınlığı olan eş ve baba kimliğini benimser ve rollerini başarılı şekilde yerine getirerek ailenin ve toplumun kendisine yüklediği bu unvanları onurla taşırdı. Genç bu vesile ile olgunlaşır ve kendisine verilen tacı başarı ile taşırdı. Bir insana hak ettiği değeri vermek ve onaylamak onu başarılı kılar ve güçlendirir. Bu aynı zamanda onu taçlandırmaktır.

Yaş ilerledikçe yatak sizi dövmeye başlar: Gençlik döneminde annelerimizin bu ifade ile neyi anlatmak istediklerini anlayamaz ve hayatın düz bir yol olarak devam edeceğini düşünürdük. Oysa zaman akan bir nehir gibidir ve çok şey alıp götürür hayatımızdan…

Orta yaşa doğru yol almaya başladığımızda, beklenmedik ağrılarla karşılaşırız ve annelerimizin dediği gibi başımızı rahatça koyduğumuz yatak itmeye başlar… Ağrılar hayatımızın yeni misafirleri olur ve bir dizi aparatlarla yaşamaya başlarız. Rahatça uyumak, rahatça nefes alıp vermek, rahatça kalkabilmek müşkül hale gelir. Gazetemizi okurken gözlüğe, merdivenleri çıkarken bastona ve rutin olarak kullanılacak ilaçlara bağımlı hale geliriz ve yaşlılığın ayak sesleri kulaklarımıza çarpmaya başlar. O yüzden büyüklerimizin de dediği gibi gençlik döneminde ilim, iyilik ve değerli dostlar biriktirmeliyiz ki, yaşlılığımızda bu birikimlerle yol alabilelim.

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Fatma Tuncer - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Milli Gazete Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Milli Gazete hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Milli Gazete editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Milli Gazete değil haberi geçen ajanstır.

01

5432 - evet anne ve babanın eğitimi çocuk üzerinde asırlardır iyi yetişerek oldurulmalı bir çocuk nasıl iyi yetiştirilir nasıl çocuklar arasında ayrım yapmadan sevgi saygıyla islami değerlerle4 kuranla hadislerle her yönüyle küçüklükten nasıl yetiştirilir bunun hesabı yapılmalı aksatılmamalı ana ve babanın eğitim şefkati dünyada hiçkimsedeyoktur eğer anne babası küçük yaşta ölmüşse yetim öksüz kalmışsa bir çocuk veya birkaç çocuk o zaman devlet yetimhanelerinde iyi yetiştirilmeli kurranla hadislerle yetişmeli eğer akrabaların elinde kalırsa çocuk bakım büyütme o zaman yine allahın kitabını bu dünyanın gelip geçici imtihanlar dünyası olduğunu asıl ebedi hayatın ebedi ahiret hayatını olduğu öğrendirilmeli maalesef bundan 100 veya 200 yıl önceki yaşlılar çocuklarını iyi yetiştiremediler kendilerinide iyi yetiştiren olmadı öksüz yetim kaldılar veya anne babalıda büyüseler iyi yetişmediler işte bunlarda islamdan nasibi olmadan yaşayarak hayatta her türlü sorunlara hafız olanlardan daha çok maruz çaresiz kalıyor özellikle islamdan hiçbir haberi olmayan hiç duymamış irşat imana davet olmamış kavimlerde çocuk yetiştirmeyi bilmeyen aileler veya öksüz yetim kalan çocukların geleceğe iyi yetiştirilmiş olmaması mesela afrikakarayipler dünya siyahi kıtaları ülkeleri halkları gerçekten sömürücü işgalcileri yüzünden iyi yetiştirilemiyor ne aile ne okul nede başka hiçbir eğitim aile yetişmemişse nasıl çocuğunu yetiştirecek işte asırlardır gelen bu toplumsal sorunlar yüzünden çocuklar gençler yetişemiyor kendisine ve toplumlarına faydalı olamıyorlar hep dünya beyaz işgalci kapitalist küreselvi ülkeler yüzünden hele üvey anne üvey babada yetişemeyen çocuklar en kötü şekilde yetişiyor

Yanıtla . 1Beğen . 0Beğenme 02 Ağustos 16:46


Şehir Markaları

Siz de şehir markaları arasındaki yerinizi mutlaka alın...

+90 (212) 697 10 00
Reklam bilgi

Anket Türkiye'de erken seçime gidilmeli mi?