Altı yaşındaki oğlum sokakta oynarken arkadaşından küfür
öğrenmiş. İlk duyduğumda çok şaşırdım, cezalandırdım, bir hafta sokağa
bırakmadım. Ama anne bir daha söylemeyeceğim, izin ver diye yalvardı. Tekrar
gönderdim ama iki gün sonra aynı küfürleri tekrar duymaya başladım.
Cezalandırdım, küfretmek kötü bir şey dedim ama çocuk işte, laftan anlamıyor
(Medine K)
Çocuklar, dışarıya çıktıklarında sizin verdiklerinizin
dışında yeni bilgi ve gözlemler edinir ve öğrenme süreçlerini hızlandırırlar.
Bu nedenle ailelerin büyük bir kısmı, sokağın çocuk üzerindeki tesirini göz
önünde bulundurarak, onlara daha nezih bir ortam hazırlamaya çalışırlar. İnsan,
gördüğünden duyduğundan etkilenir, bu anlamda sokaklar hiçbir zaman masum
değildir. Çocuklar evlerinde görmediği duymadığı şeyleri sokaklarda görür ve
adeta sokakları birer kitap gibi okurlar. Çocuk arkadaşından duyduğu küfürlü
sözleri tekrar eder Ancak bu sözlerin anlam ve ihtivasını bilmez, bunu sadece
bir ifade şekli olarak benimser.
Toplumda, erkek çocuğa atfedilen çarpık bir güç anlayışı
vardır. Bu anlayışla hareket eden babalar, küfrü gücün bir göstergesi olarak
görür ve çocuğu buna teşvik ederler.
Peki, çocuk ister dışarıdan ister aile içinde küfür
öğrenmişse ne yapmalıyız Öncelikle toplumun değer yargıları çocuğa anlayacağı
tarzda anlatılmalıdır. Çocuk küfretmeyi babadan öğrenmişse, babayı bu konuda
bilgilendirmeli ve güç kavramının ancak değerler bünyesinde hayat bulabileceği
izah edilmelidir. Aileler mümkünse çocuklarını daha nezih bir ortamda
büyütmelidirler. Ancak öyle de olsa, çocuk sokaklarda küfür ve hakaret içeren
sözler işitebilir, buna mani olmak imkânsızdır. Anne çocuğa bu davranışın doğru
olmadığını fakat toplumda bu hataları tekrar eden insanların olabileceğini belirtmelidir.
Çocuğu toplumdan soyutlamak doğru değildir fakat neyin doğru neyin yanlış
olduğunu öğretebiliriz.