AKP’liler emeklilerin CHP tarafından düzenlenen mitinglere katılarak iktidarı protesto etmelerine fena halde içerlemişler!
Bu kızgınlıkla emeklilere veryansın ediyorlar!
İçlerinde “emeklilerin AKP’yi sattığını” düşünenler bile var!
Yandaş medyada bu kızgınlık dile getirilirken emeklilerin AKP’yi satarak CHP mitinglerine koştuğu iddia ediliyor.
Hal böyle olunca bize şu soruyu sormak düşüyor:
Kim kimi sattı?
Emekli mi AKP’yi sattı yoksa AKP’liler mi emekliyi unuttu?
Tamam, emekliler yıllarca AKP’ye sahip çıktılar.
Ve her seçimde oylarını götürüp AKP’ye verdiler.
Peki, bu sadakatinin karşılığını bulabildiler mi?
Yani açlık ve sefalete mahkûm olduklarında oy vermiş oldukları AKP’yi yanlarında görebildiler mi?
Aslında bugün emeklilere AKP’yi sattı diye kızanların şu soruya cevap vermeleri gerekmez mi?
Genel seçimlerde bile oyları ile AKP’ye destek olan emekliler yerel seçimlerde AKP’ye neden dirsek çevirdiler?
Hayat şartları öylesine çekilmez bir hal aldı ki!
Emeklilerin yakınmalarının hiçbirini AKP’liler duymadı!
Duyan olmadığı gibi bir de üstüne üstlük emeklilere “su satmalarını” önerenler bile çıktı!
Yani iktidar kanadı emeklilerin feryadını duymazdan gelmeyi tercih etti!
Emeklilere yokmuş gibi davrandılar.
Can havli ile düzenlenen mitinglere koşarak dertlerini anlatmaya çalışanları, AKP’yi satmakla suçlamayı anlamak mümkün değil.
Yandaş medya böyle yayınlara devam ederse bugün sadece CHP mitinglerine katılan emeklilerin tamamen AKP’nin karşısında saf tutmaları sürpriz olmayacaktır.
AKP ve yandaşları bir yandan hata yaptıklarını itiraf ederken diğer yandan eskisinden daha vahim hatalara imza atıyorlar.
Emekliler konusundaki bakış açılarının mutlaka değişmesi gerektiğinin farkında bile değiller!
Dertlerini duymazdan geldikleri insanları kendilerini satmakla suçlayacak kadar ipin ucunu kaçırmış olmaları onlar açısından hayra alamet bir gelişme olmasa gerek.
Bakış açısının yeni baştan ele alınması şart!
Herkesi kendilerine mahkûm sayan bir yaklaşımın başarılı olma ihtimali olabilir mi?