Anne hayattaki biricik varlığına küçük bir hücre hazırlar ve burada onun gönüllü bakıcı olur. Çocuk ne zaman bu hücreden dışarıya çıkmak istese annenin müdahalesi ile karşılaşır ve çaresiz kalıp esarete rıza gösterir. Anne hücrenin hem müdavimi hem hizmetçisi hem gardiyanıdır. Çocuğun yemeğini ağzına kadar götürür, on beşine kadar kişisel temizliğini üstlenir, saçlarını tarar, diş fırçasını eline kadar götürür, yatağını toplar, iki arkadaşı hariç kimse ile görüşmesine konuşmasına izin vermez. Genç liseden sonra okulu bırakır, çünkü yaşadığı hücrenin tesiri ile kişisel bakımından tutun da küçük işlerini dahi yapamaz hale gelir ve bu durum arkadaşları arasında alay konusu olur. Arkadaşları ile her karşılaşmasında bir şeylerin yolunda gitmediğini fark eder ve anneye direnmeye çalışır ama anne böyle durumlarda hemen bedduaya başlar ve türlü türlü entrikalar ortaya koyar. Genç çaresiz susar ve bu hücrede kanatları kırılmış, duyguları sönmüş, yetenekleri kaybolmuş vaziyette yaşamaya razı olur. Ama dışarıda daha farklı bir dünya vardır fakat gencin buraya uyum sağlaması mümkün değildir.
Genç vakti geldiğinde askere gider ve anne büyük bir hüzünle oğluna ilk defa özgürlüğünü bağışlar. Ama genç dört gözle beklediği askerliğinde büyük bir çökkünlük içindedir. Çünkü tıpkı lisede olduğu gibi arkadaşları arasında alay konusu olmaya başlamıştır. Sabahları kendi çabası ile kalkmak, yatağını toplamak ve gündelik işlerini yapmak o kadar zor gelir ki, her seferinde uyarı alır. Genç burada annenin hücresine büyük bir özlem duyar fakat bu özlemini yüreğine gömer ve sessizliğe çekilir.
Çocuklarına aşırı bağımlı kalan annelerin hayallerindeki oğul kafese kapatılmış bir aslan yavrusu gibidir. Yavru hücreye kapatıldığından, hiçbir yeteneğini geliştiremez, ayaklarının üzerinde duramaz ve topluma çıktığında akranları gibi davranamaz. Çünkü kafeste bütün yetenekleri güdük kalmış ve gelişmeye fırsat bulamamıştır. Oysa dış dünyada yoğun bir rekabet ve mücadele ortamı vardır ve genç bu ortama ayak uydurmakta zorlanmaktadır. Anne ise bu sorunun kaynağı olduğu halde sürekli savunma halinde olup kendine toz kondurmamaktadır.