Önceki yazılarla birlikte okunmasını tavsiye ederek kaldığımız yerden devam edelim…
AFETLERDEN ÖNCE ALINACAK TEDBİRLER
a) Her semtin ve her sokağın zelzele/ deprem gibi afet anlarında toplanacağı belirli yeri olmalıdır. Burası sele karşı korunmuş yer olmalıdır. Burada umumi tuvalet ve banyo bulunmalıdır. Bir su kuyusu olmalıdır. Bu kuyudan elle su çekilebilmelidir. Ayrıca her evde böyle zamanlarda işe yarayacak çadır, battaniye, halı, ocak, tencere gibi eşyalar olmalıdır. Bunlar normal piknik eşyalarıdır, her zaman kullanılabilir. Her evde en az bir hafta yetecek kadar pirinç, makarna, patates gibi yiyecek stoku olmalıdır.
b) Evin içinde zelzele/deprem anında üstüne düşüp harap edecek yerler belli olmalıdır. Ayıkken hemen bu yerlerden kaçılmalıdır. Uyku ve istirahat hallerinde bu yerlerde oturulmamalıdır, küçükler ve yaşlılar buralarda bulundurulmamalıdır.
c) Zelzele/deprem öncesinde apartmanın girişinde bu tür zamanlarda otomatikman elektriğin, suyun, gazın kesilmesi için tedbirler alınmış olmalıdır.
d) Zelzele/deprem olmadan önce evlerde mahalle içi haberleşmeyi sağlayan özel cep telefonları olmalıdır. Şehirler arası haberleşme tıkansa bile bunlarla insanlar birbirlerine ulaşabilmelidir. Ayrıca evde daima sağlık çantasını bulundurmak gerekir.
AFETTEN HEMEN SONRA YAPILACAK İŞLER
a) Zelzele/deprem gibi bir afet esnasında yapılacak ilk iş bulunulan yerde kalmadır. O anda yapılan hareketler daima zarar getirir. Sadece tehlikeli yerde bulunuyorsan refleks hareketle yerinizi değiştireceksiniz.
b) Zelzele geçer geçmez ilk yapılacak iş, eğer kendinde bir arıza varsa onu sarmalı, kendini kurtarmalısın. Ondan sonra küçüklerden başlayıp yakınları afet meydanına taşımak gerekir.
c) Zelzele sonrasında evden gerekli eşya ve yiyecekleri alarak ev halkını afet meydanına yerleştirmektir.
d) Ondan sonra aynı afet meydanına gelemeyenleri tespit edip onların yardımına koşmaktır. Bir hafta içinde hiçbir taraftan yardım gelmeyecek farz edilerek kendi kendimizi idare etmeliyiz.
AFETTEN SONRA YAPILACAKLAR
a) Zelzele veya benzeri bir afetten sonra hemen “Afet Kurulu”nu mahallinde oluşturmak gerekir. Bunun için afet meydanlarında toplanan halk kendilerine temsilci seçerler. Yüz kişi biri tarafından temsil edilir. Artık herkes bundan sonra her istediğini ondan ister. Her temsilci afet defteri tutar. Burada istekler yazılır. Gelen yardımlar yazılır. Verilen kimselerin adları yazılır ve imzaları alınır. Afet defterini afet meydanındaki halktan şahitler imzalar. Bu da o mahallenin muhtarına bildirilir. Muhtar mümkünse bu defteri numaralar ve mühürler.
b) Temsilciler bir araya gelerek kentin afet yönetimini oluştururlar. Bir mağaza oluştururlar. Buraya gelen mallar değerlendirilerek konur. Bu değerlendirme temsilciler tarafından yapılır. Oradaki halkın kendi kullanmadıkları eşyalar varsa onlar da değerlendirilir. Karşılığında kupon verilir. Kuponlar mal sahiplerine verildiği gibi yardım olarak gelen malların kuponları temsilcilere bölüştürülür. Temsilcilerin defterine kaydedilir. Sonra bu defterlerin icmalleri yapılarak yardım yapanlara bildirilir. Adları yayınlanır. Çalışan mağaza ve işyerleri varsa onlar da mallarını kuponlarla satarlar. Elde ettikleri kuponları nakde çevirirler.
c) Temsilciler kuponları kendilerini temsilci yapanlara ihtiyaçlarına göre bölüştürürler. Böylece yardım kupon olarak halka intikal etmiş olur. Kendi malları da kupon karşılığı verilmiş olur. Parası olanlar kuponla afet örgütüne ulaştırırlar. Hazır yemek verenler de bu kuponu dağıtırlar, halk kuponla yemek yer.
d) Halk para yerine afet kuponlarını kullanır, burada bir şey satacaksa afet kuponu ile satar. Bir şey alacaksa afet kuponu ile alır. Afet kuponunun TL cinsinden değeri ise halkın elinde bulunan kupon sayısı ile kasada mevcut nakit miktarına göre bir değer olur.
Zelzele sahasında yeni bir ekonomik denge kurulmuş olur. Mallarının çalınacağından korkanlar da eşyalarını buralara getirip kuponla satılmasını isteyebilirler. Bu mallar böylece ihraç edilmiş olur. Korunmasını isteyenler için de gerekli tedbirler alınır. (Devamı var…)