Nefes alıp veriyorsak ve
Ayaklarımız değiyorsa toprağa
Kulaklarımız duyuyor, gözlerimiz görüyor ve
hüzünlenebiliyorsak
Demek ki yapabileceğimiz bir şeyler daha var
Aldığımız her nefes, attığımız her adım yapabileceğimiz
bir şeylerin olduğunu gösteriyor. Yani yaşıyoruz, bu hayata veda etmeden
sırtımızdaki torbaya bir şeyler daha atabilir ve bu yolculuktan karlı
çıkabiliriz.
Bir tutam iyi niyet
Bir avuç merhamet
Kutlu bir kelime,
Adaletten ve sevgiden bir demet toplayıp torbamıza
atabilir ve yolumuza öyle de devam edebiliriz
Çünkü yolun sonu görünse de, henüz bu hayata veda
etmedik O yüzden aldığımız her nefesin tükettiğimiz her dakikanın her
saniyenin büyük önemi var. Unutmayalım Cenneti de Cehennemi de biz kendi
gayretlerimizle buradan götüreceğiz.
Neden hayat hep bitmeyecekmiş gibi gelir
Neden ev sahibi gibi davranırız
Gündelik koşturmalar,
Televizyon başında tüketilen zaman
Kavga, gürültü, dedikodu, eğlence ve şaşalı hayatlar,
acaba bizi hangi güzergaha doğru sürükler Sağa mı Sola mı Nereye
Ölüm her an ve her dakika biraz daha yaklaşıyor. Her
nefeste her geçen günde toprağın kokusunu biraz daha hissediyor ve başımızı
yere doğru eğiyoruz. Mevsimler geçiyor, geceler gündüzleri gündüzler geceleri
kovalıyor ve bizler bu beden kabuğunda ebedi kalacakmış gibi davranıp karanlığa
doğru sürükleniyoruz. Ama bunu göremiyoruz. Çünkü misafir olduğumuzu unutuyor
ve dünyayı ebedi kalacağımız bir mekan olarak görüyoruz.