İsrail de dün, İsrail Devleti nin (1948 yılında)
kurulmasından bu yana 19. Genel Seçim yapıldı ve Knesset in -İsrail
Parlamentosu- 120 milletvekili seçildi. İsrail de 5 buçuk milyon seçmen, 10 bin
seçim merkezi ve toplamda 32 siyasi parti var. Siyasi partilerin Parlamento ya
milletvekili sokabilmeleri için asgari olarak oyların yüzde 2 sini almaları
gerekmekte. Son yapılan kamuoyu yoklamaları 32 partiden sadece 15 tanesinin
Parlamento ya girebileceğini gösteriyor. Bu güne değin İsrail de hiçbir siyasi
parti 61 sandalye kazanıp tek başına iktidar olamadı.
Seçime başbakan olarak giren Likud Partisi başkanı
Binyamin Netanyahu merkez sağın önde gelen lideri. En büyük özelliği de
İsrail de doğan ilk başbakan olması. Likud Partisi bu seçimde Yahudi Evi
(Yisrael Beitenu) Partisi ile birlikte oluşturduğu ortak liste ile girdi.
Likud Partisi tek başına hükümeti kuracak kadar oy
alamadığı için hükümeti tek başına kurması olanaksız. Olasılıklardan bir
tanesi, çok çocuklu ailelerden ve Ortodoks Yahudilerden oluşan radikal sağın
liderliğine oynayan Neftali Benett ile koalisyona gitmesi. Benett Filistin
Devleti nin kurulmasına ve tanınmasına karşı. İki devletli çözüme de inanmıyor.
Batı Şeria da ise yerleşim yerlerinin açılmasını savunuyor.
Benett in bu görüşü, seçim meydanlarında Filistin
topraklarında yeni yerleşim yerleri inşa edilmesi faaliyetlerine devam
edeceğini açıklamış olan Netanyahu ile tamı tamına örtüşmekte.
Bu koalisyon Netanyahu nun 3. dönem başbakanlığı olacak
ama böylesi bir koalisyonun da bölgede ipleri gereceği kesin. İsrail radikal
sağa doğru bir adım daha kayacak ve Filistin ile oluşturulmaya çalışılan barış
da bir başka sonbahara kalacak. İran ile olan sürtüşme de ivme kazanıp daha
tehlikeli bir boyuta tırmanacak.
İstanbul da BM Güvenlik Konseyi üyeleri ve Almanya dan
oluşan P5+1 grubunun yapacağı toplantıda İran dan, nükleer çalışmaları
konusunda elle tutulur ve kolayca ispatlanabilir tedbirlerin alınmasının
isteneceği büyük bir olasılık. İran hükümetinin bu tedbirleri İran da Haziran
ayında yapılacak seçimlere kadar oyalayacağı da bir başka gerçek.
Bu gelişme, eğer İsrail de sağcı bir hükümet kurulursa,
İsrail-İran ilişkilerini daha da kötüye götürecek. Karşılıklı hava saldırılarına kadar dahi
uzanabilir bu sürtüşme.
İsrail in bölgede tutunabileceği tek dal Türkiye. Mayıs
2010 daki Mavi Marmara olayından sonra Türkiye nin talebi olan özre, Gazze
ablukasını kaldırmaya ve tazminat ödemeye yanaşmayan II. Binyamin Netanyahu
Hükümeti miadını doldurdu ve dün bitti.
Yeni İsrail kabinesinin Türkiye ile yeni bir sayfa
açabilmek için aracılar koyup girişimler başlatacağı kesin. Zaten bölgede
yaşamını sürdürebilmek içinde başka bir seçeneği ve yolu da yok.
1973 deki Yom Kippur savaşında, Güney cephesinde
savaşının galibi Mısır olmasına rağmen, kuzeyde ilk gün Golan Tepeleri ni
başarılı bir şekilde ele geçiren Suriye nin yanlış harp stratejisi yüzünden
savaşın galibi İsrail olmuştu. İsrail in 4. bir Arap-İsrail savaşını göze
alamayacağı gün gibi aşikâr.
Eğer böylesi bir savaş çıkarsa İsrail in tek seçeneği bu
savaşta, nükleer başlıklı füze kullanmak olacak. Bu da İsrail in sonunu
getireceği için İran a karşı son derece hasmane davranıyor İsrail.
İsrail in 4. savaştan kaçınabilmesi için tek bölgesel
alternatifi Türkiye ve artık İsrailli siyasetçiler de bu gerçeğin bilincine
vardılar. Zaten Mavi Marmara olayından sonra kopan/ donan sadece diplomatik
ilişkilerdi. Ticaret ve ekonomik işbirliği hız kesmeden günümüze değin devam
etti.
Yeni kabinenin Türkiye ile eski dostluk seviyesini
kurabilmek ve işbirliğini tekrar başlatabilmek için akıllıca girişimler
yapacağını, duygusal kararlar yerine politik kararlar alacağını söylemek yanlış
bir öngörü olmayacak bu yeni dönemde.