Veriler, çalışma hayatının, “İş 3.0” trendi içinde olduğunu gösteriyor. Bu trendin çalışma hayatına adaptasyonu ise yöneticilerin vizyonuyla şekilleniyor. Gelecekte varlığını sürdürebilmek için tüm kurumları ve her çalışanı etkileyecek İş 3.0’ı algılamak için insana, işe ve iletişime yeniden bir bakış gerekiyor.
Bu trendin “insan”a ve “iş”e bakışı tamamen farklı! Çünkü “aylık maaş sistemleri, hiyerarşik yapılar, iç süreçler, sabit iş gücü gibi tek tipleşmiş fonksiyonlara” yer vermiyor! “İnsanı odağa alan çalışan deneyimi tasarımları” ile yeni yol haritaları oluşturuyor. Bu yüzden her kurumun kendi çalışan kitlesine, çalışan ihtiyaçlarına göre kendine özgü çalışma sistemini kurmasını gerektiriyor.
İş bakışı ise; tedarikçiler, çalışanlarla ilişkiler ve operasyonları bir “ekosistem” marifetiyle çözüme kavuşturmak! Bu açıdan “teknolojinin gelişimiyle yenilikçi stratejileri hızlandırmak ve işletmeyi gelecekteki büyüme için konumlandırmak” önem taşıyor. Burada kritik nokta ise; “kurumlar işe katma değer kazandırırken, daha düşük finansal harcama için stratejik maliyet optimizasyonu”na yönelmesidir. Bu noktada; “iş hedeflerine uygunluk, maliyet, işlevsellik, ölçeklenebilirlik ve entegrasyon potansiyeli” gibi yol gösterici kararlar almak, kurumlara etkinlik ve verimlilik sağlayacaktır.
İnsan ve iş yaklaşımındaki bu trendler sadece “işle ilgili süreçleri değil; takım çalışmasını ve iletişimi desteklemek amacıyla sosyalleşmeyi” de ön plana çıkaracaktır. Çalışma ortamını çekici kılmak ve çalışanın performansını artırıcı hamleler yapmak hedeflerin yakalanması için hassas alanlar olacaktır. Bunun için hibrit yaklaşımları kolaylaştıran politikalar ve süreçler oluşturmak için birimlerin birlikte çalışması gerekecektir. Birlikte çalışma arttıkça, özellikle “lider iletişimi, marka yönetimi, katılım, çeşitlilik ve kontrol konuları” daha çok önem kazanacaktır.
Bugün bütün kurumlar bilmektedir ki; ancak çalışanlarının yetkinlikleri ölçüsünde ekonomik yaşamdaki ve üretim biçimlerindeki mevcut kurgular değişebilir. Dijitalleşme bu değişimde bir araçtır ve yetkinliklerin sadece katsayısıdır. O halde; “bilgiyi somut yeteneklere dönüştürmek” için insanı ve yetkinliklerini yeniden ilk sıraya alalım. Dönemin şartlarına uygun vasıfları ve kapasiteleri içerecek şekilde “yetkinlikleri ölçeklendirerek” yol alalım.