"Düşmek etrafı görmemektir." diyen Tevfik Fikret belki de tek cümleyle Türkiye nin hayat hikayesinden bahsetmiş oluyor.
Uyuyan beyinlerimizi çalışır hale getirdiğimizde nerde ne şekilde yok olduğumuzu rahatlıkla görebiliriz. Bugün Türkiye içler acısı bir durumda Avrupa Birliği diye haykırıyor. Peki bu insanlar bu cümleyi sarf ederken ne demek istiyor? Bir şeylere dahil olmak için neden Avrupa tercih ediliyor? Aslında formül çok basit. Türkiye gözlerini dünyanın gerçeklerini görmemek için kapatıyor ve ısrarla geri adım atıyor. Bununla birlikte tavizlerin ardı arkası kesilmiyor. Açıkçası Türkiye için ipler kopuyor. ABD nin oyuncağı olan Türkiye henüz yerini belirtemiyor.
Açık konuşalım ki; eleştiriler, açıklamalar, politikalar gündemi değiştirmiyor. Bir gerçek daha var ki; ülkemiz bu durumları hoş karşılıyor. Dolayısıyla Türkiye ABD nin boyunduruğu altına giriyor. Ama senaryo hızla devam ediyor. Çünkü AB bu filme hiçbir zaman son noktayı koymuyor. Sahne arkasından Türkiye çok kolay bir şekilde oynatılıyor. Ve bu filme bir yenisi daha ekleniyor. Boğazlar, ticaret yolları jeopolitik konum ve sayamadığım birçok şey ABD nin iştahını kabartıyor. O halde ısrarla neden AB sorusu kafaları kurcalıyor? Bir soru daha: Yoksa Türkiye hediye paketi mi oluyor? Cevaplar hızla veriliyor. Çünkü ülkemiz etrafını gördüğü halde düşüyor.
Her şey ortada olmasına rağmen yöneticiler bu durumla ne denli ilgileniyor? Belki de koltuk sevdası şimdilerde de sürüyor. Peki ya halkımız buna kayıtsız mı kalıyor? Yanıt yine evet olduğundan Türkiye de hiçbir şey yerli yerine oturmuyor. Her düşüşte yardım elini ABD den beklemek gelecekten bir şey beklememeye işaret ediyor.
Sonuçta kendini geliştirmeye ihtiyaç gören ülkemiz bunu kendi çabalarıyla da yapabilir. Bunun en güzel örneği için tek yapmamız gereken tarihimize bir daha göz atmaktan geçer. O halde Türkiye gücünü Avrupa nın güçsüzlüğü ile yok etmemelidir.