Fabio Capello! Dünyanın en çok kazanan ve kazancı ile başarıları paralellik gösteren nadir teknik adamlarından biridir. Hayatınızdaki pişmanlığınız nedir diye sorulduğunda, “Milan’ı ikinci kez çalıştırmak” demiştir.
Hatta Juventus ile ikinci kez sözleşme imzalayan ünlü teknik adam Allegri’ye de, “Sakın Juventus’a dönme” dediğini bir programda ifade etmiştir.
Bu konuyu yıllar önce Fatih Terim’in 4 yıl üst üste şampiyon olup, UEFA Kupası’nı alması sonucunda yaşadığı Fiorentina ve Milan maceralarının ardından Galatasaray’a ikinci kez gelip başarısız olmasından sonra yazmıştım.
Şimdi ise Pareira ile yine bu ikinci kez geri dönmeler gündem oldu. Gerçi Pareira imza atınca aklımdan geçmişti. Fakat Capello ile Terim gibi bir benzerlik taşımıyordu. Çünkü Pareira ilk gelişinde başarılı bir grafik çizmemişti. Hatta Pareira ikinci gelişinde, “Yarım kalan işi tamamlamaya geldim” diyerek bu durumu perçinlemişti. Yani, “Sadece ikinci kez geliyor. Pek bir benzerlik yok. Bekleyelim görelim” diye içimden mırıldanmıştım. Bu nedenle, “İkinci kez gelenler başarılı olamıyor” diye uyarı yazısı yazmaktan vazgeçmiştim.
Bu arada Avrupa ve Süper Lig maçlarına fırtına gibi giren Fenerbahçe için o sene bu sene mi demiştik. Olimpiakos, Antwerp, Trabzon, Konya ve Alanya’dan sonra bir de Kayseri eklenince taraftar, “Yönetim istifa”, Fenerbahçeli ünlü-ünsüz yorumcular ise, “Pareira gitmeli” dedi!
Ben ise şunu diyorum; Antwerp deplasmanındaki farklı galibiyet gruptaki dengeleri değiştirdi. Gruptaki son iki maç Fenerbahçe’yi farklı bir atmosfere sokabilir. 3’lü sistem ve Berke ise savunmadaki dengeleri değiştirdi. Buna rağmen fizik kondisyonları eksik teknik kapasitesi yüksek ayaklar da skoru değiştirebilirdi. Mağlubiyetlerin üst üste gelmesi işin rengini değiştirmiştir. Günlük ve sezonluk yaşayan Fenerbahçe taraftarını paniğe sevk etmiştir.
Oysa Trabzonspor, Konyaspor ve Alanyaspor’un son 5 hafta skorlarına baktığımızda en istikrarlı takımlar olduğunu görürüz. Ayrıca namağlup bir Trabzonspor var. Sanıyorum bu da Fenerbahçe taraftarını tetikleyen nedenlerden biridir. Çünkü her şey Trabzonspor mağlubiyeti ile başladı. Abdullah Avcı ve Ahmet Ağaoğlu bu sezon oldukça planlı, programlı ve stratejik bir şekilde Trabzonspor’u yönetiyor. İki ismin de Avrupa’da başarı imiş, ülke puanı imiş gibi bir stratejileri kafalarında bulunmuyor. Çünkü hem orada hem ligde zorlu maçlar oynayacaklarını biliyorlardı. Yıllardır şampiyon olamamış bir camia için hangi cephede sağlam ilerlemenin önemini biliyorlardı. Bu stratejik seçimden sonra Trabzonspor için bir stratejik seçim hamlesi daha geldi. Sayın Ağaoğlu hem Golf Federasyonu hem de Trabzonspor Başkanı idi. Golf’e Yıldırım Demirören aday oldu. Ağaoğlu’nu aday olmaktan vazgeçirenler plaket verirken fotoğraf çektirdiler. Peki, ne vaadiyle Ağaoğlu aday olmaktan vazgeçti. Çünkü aday olsa yine kazanırdı. (Federasyon seçimlerinin bitmesini bekliyorum. Daha detaylı bu konuya değineceğim.) Türkiye konjonktüründe ve futbol sisteminde bu fotoğraf karesi çift titri olanların karesidir. Oldukça da manidardır. (Onu da sonra anlatırımmm.)
Tabii ki bu unsurlar namağlup ve uzak ara lider Trabzonspor’un başarısını gölgeleyemez. Galatasaray’la geriden gelerek berabere kalan, Fenerbahçe’yi farklı yenen ve son olarak kadro yapısı itibariyle şampiyonluğun güçlü adaylarında Beşiktaş’ı Dolmabahçe’de son dakika golüyle de olsa yenerek şimdilik çizgi dışına iten Trabzonspor, Başakşehir’in bile şampiyon olduğu ligde yıllardır arzuladığı şampiyonluk kupasını alamaz mı kardeşim. Eeeee!
Trabzonspor, kadrosu, teknik adamı, başkanı, taraftarı ve siyasi isimleriyle şampiyonluk kupasının bir kulpundan tutmuş durumdadır. Terim kanunlarının şimdilik geçerli olduğu Galatasaray ile Sergen Yalçın kurallarıyla yönetilen Beşiktaş eğer bu kanun ve kurallarına sadık kalırsa oyun dışı kalırlar. Galatasaray Avrupa’da ilkbaharı gördüm der, Beşiktaş da yeni şampiyon oldum der sezonu atlatabilir. Bu yüzden kupanın diğer kulpundan da Fenerbahçe tutmalıdır. Süper Lig’e hem rekabet hem de heyecan gelir.
Şu saçma sapan sitemin yaşattığı boşlukta futbolun bir anlamı olur.