Hikayeye göre, kış vakti soğuktan tir tir titreyen iki kirpi ısınabilmek için çareler aramaktadırlar. Çünkü kirpilerin sırtı dikenlerle kaplıdır ve bu onları soğuktan korumaya yetmemektedir. Ağır kış günlerinde arkadaşlarının tek tek ölümlerine şahitlik eden kirpiler “biz en iyisi bir araya toplanalım ve bu sayede birbirimizin vücut sıcaklığından istifade ederek donmaktan kurtulmaya çalışalım” diye düşünürler. Fakat donmaktan kurtulmak için birbirlerine sokuldukça dikenler batmakta ve yaralanmalar olmaktadır. Yaralanmanın önünü kesmek için aralarına mesafe koyarlar fakat bu kez de donma olayları artmaya başlar. Bunun üzerine kendilerince bir yöntem bulurlar ve birbirlerinin vücut sıcaklığından yararlanacak kadar yakın olurlar ancak birbirlerine zarar vermeyecek kadar da mesafeli dururlar. Kirpiler zaman içinde bu dengeyi öğrenir ve donmaktan kurtulurlar.
Hikaye, ister çocuklarımız olsun ister yakınlarımız ya da dostlarımız olsun ilişkilerimizi ayakta tutan temel unsurun denge olduğunu özetlemektedir. Anne baba olarak bu dengeyi korumalı ve çocuklarımızın bireysel alanına saygı göstermeliyiz. Sınırlar hem kişisel hakların korunmasına yardımcı olur hem de ferdin diğer insanlarla ilişkilerinin hududunu çizer. Bu aynı zamanda karşımızdaki kişiye, “seni sınırlarınla birlikte kabul ediyor ve saygı duyuyorum “ mesajıdır ki bu iki kişi arasındaki dengenin ana hatlarıdır.
Çocuklarınızın sizden ayrı bir birey olduğunu kabul etmeli ve onların eşyalarına dokunurken izin istemelisiniz. O da aynı hassasiyeti size karşı göstermeli ve “benim haklarımla senin hakların” anlayışı aile içinde tam olarak şekillenmelidir.
Sınırların ortadan kalkması aileyi ayakta tutan dengenin sarsılması demektir ki, böyle durumlarda fertler büyük bir kaos ortamına sürüklenirler. Anne baba çocuğun yerine düşünür ve çocuğun bütün alanlarını işgal ederler, çocuklar ise anne babanın konumunu tanımaz ve içlerinden ne geliyorsa öyle davranırlar. Oysa bizleri insan kılan özelliklerden biri de hayatın içinde bizatihi şekillenen dengedir ve çocuk bu dengeye uyum sağlamalıdır.
“Dünya o kadar ilahi bir şekilde organize edilmiştir ki; her birimiz kendi yerimizde ve zamanımızda diğer her şey ile denge halindeyizdir” (Goethe)