Ülkemizde “iki çeşit enflasyondan” söz edilebilir!
Biri “yaşanan enflasyon”, yani “gerçek” enflasyon!
Diğeri de “temenni edilen” enflasyon, yani “hayali” enflasyon!
Yaşanan enflasyonda yani gerçek enflasyonda insanlar ceplerindeki parayı harcarken üç kuruşun hesabını yapmak zorundalar.
Çünkü her şey ateş pahası! Bu nedenle insanlar pazar yerlerinde çöpe atılan sebze meyveler arasından sağlam kalmış bir şeyler arayıp duruyor. Ellerine geçen para ile hayatlarını sürdürebilmeleri giderek imkânsızlaşıyor.
Sokaklara dökülüp seslerini yetkililere duyurmaya çabalıyorlar.
Ama yetkililerin, yaşanan enflasyonu ciddiye aldıkları söylenemez.
Bu sıkıntıların gelip geçici olduğunu söylüyorlar.
Onlar yaşanan enflasyondan çok hayal edilen ya da temenni edilen enflasyonla ilgileniyorlar.
İleriki yıllar için hayal ya da temenni ettikleri enflasyon hep düşük rakamlarda kaldığı için şimdi asgari ücrete ve emekli maaşlarına yapılan zamlar da düşük tutuluyor.
Ancak onlar bugün verdikleri zamların hayal ya da temenni edilen enflasyondan yüksek olduğunu ileri sürerek, vatandaşları enflasyona ezdirmediklerini iddia ediyorlar.
Yani enflasyon konusundaki tartışmalarda gerçeklerle hayallerin çatışması yaşanıyor.
Hayal ya da temenni edilen enflasyondan yola çıkanlar, hayat pahalılığından yakınanların art niyetli olduklarını düşünüyorlar.
Hayal ya da temenni edilen enflasyona sahip çıkanların unuttukları bir nokta var.
Yıllardır bugünkü hayallerine benzer hayaller kurduklarını ve halka hep enflasyonun yakında düşeceği müjdesini verdiklerini ama bunun bir türlü gerçekleşmediğini hiç mi ama hiç hatırlamıyorlar.
Yenilen pehlivan güreşe doymaz misali, uyguladıkları ekonomik modellerin sırtı minderden kalkmıyor.
Ancak kendileri asla pes etmiyorlar.
Sırtları yere yapıştıkça tekrar meydan okuyorlar.
Hayal ya da temenni edilen enflasyona sahip çıkanlar gerçek enflasyonu hem görmezden gelmeye hem de gözlerden uzak tutmaya çalışıyorlar.