Bu sürenin ilk beş gününü diğer hanımlarının yanında sekiz gününü ise Hz. Aişe validemizin evinde geçirdi. Haziran ayının beşinde pazartesi günü öğleden önce, mübarek başı, Hz. Aişe validemizin göğsüne yaslanmış olarak vefat etti. Allah Resulünün vefatından sonra Ashabı Kiram, Hz. Aişe validemize "müminlerin annesi" sıfatını vererek, ona büyük hürmet göstermişlerdir.
Son kırk yılı: Hz. Aişe, Allah Resulünün vefatından sonra kırk yıla yakın bir müddet daha yaşamış ve pek çok hadis rivayet etmiştir.
Hz. Aişe‘nin bu son kırk yıllık hayatındaki en önemli olay; Cemel Vakası‘dır. Bu vakada Hz. Aişe‘nin içtihadı, Hz. Ali‘nin içtihadına uymamıştı. Buna rağmen galip olan Hz. Ali, müminlerin anneliği Kur‘an ile sabit olan Hz. Aişe‘ye ikram ve izzette bulundu. "Ali‘yi sevmek imandandır." hadisini rivayet eden Hz. Aişe de Hz. Ali‘yi çok severdi. Daha sonra Hz. Ali‘nin şehadetine üzüldü ve çok ağladı. Çünkü sahabeler birbirlerini çok severlerdi.
Hayatının son dönemini bir müctehid olarak, bilhassa kadınlara ait hallere dair içtihatlarda bulunarak fetvalar vererek geçirdi. Hz. Aişe (r.a) babası Hz. Ebu Bekir ve Hz. Ömer, Hz. Osman‘ın hilâfetleri zamanında Hz. Peygamber‘den işittiklerini Müslümanlara anlatmaya çalıştı. Devamlı oruç tutar ve daima gece namazı kılardı. Hz. Aişe fıkıh ve ictihadda keskin, kuvvetli görüşe sahipti. Fıkıh ilminin kurucularından sayılır. Devrinin üstün âlimlerinden olup yedi fakihten birisidir.
Hz. Aişe, güzel ahlâklı, merhamet dolu, cömert ve ibadete düşkün, çok zeki bir sahabeydi. Hepsinden daha önemlisi İslâm‘a ve ilme olan büyük hizmetidir. Müslüman âlimler arasında yaygın bir rivayete göre fıkıh ve dini ilimlerin dörtte birini Hz. Aişe nakletmiştir.
Ebu Musa el-Eş‘ari: "Bizler, müşkül bir mesele ile karsılaştığımızda gider Hz. Aişe‘ye sorardık." demiştir.
Ebu Seleme b. Abdurrahman b. Avf: Allah Resulünün sünnetini Hz. Aişe‘den daha iyi bilen; dinde derinleşmiş, Ayeti Kerimelere bu derece vakıf ve nüzul sebeplerini bilen, Feraiz ilminde mahir bir kimseyi görmedim." demiştir.
İmam‘ı Zührî ise onu hakkında: "Eğer zamanının bütün âlimlerinin ve Peygamberimizin diğer zevcelerinin ilmi bir araya toplansa, Hz. Aişe‘nin ilmi yine daha ağır basardı" demiştir.
Ata b. Ebi Rebah: "Hz. Aişe, ashap içinde en çok fıkıh bilen, isabetli görüş bakımından en ileri gelen bir kimse idi." demiştir.
Tabiinden Mesruk: "Allah‘a yemin ederim ki, Ashabın ileri gelenlerden birçoğu gelir Hz. Aişe‘den feraize ait sorular sorar ve öğrenirlerdi." demiştir.
Hz. Aişe Peygamberimizden 2210 hadis rivayet etmiştir. Kendisinden de Ashap ve Tabii‘nden birçok kimse hadis nakletmişlerdir. Sahih hadis kitapları Hz. Aişe‘nin fetvaları ile doludur.
676 yılında Medine-i Münevvere‘de vefat etmiştir. Cenazesini Ebu Hureyre (r.a.) kıldırmış, vasiyeti üzerine Medine‘de el-Baki kabristanına defnedilmiştir.
Müminlerin annesi Hz. Aişe bize dinimizin yarısını öğretti. Günümüzün hanımları yaşadıkları topluma dinlerinin ne kadarını öğretiyorlar acaba.
Kaynak: Şamil İslam Ansiklopedisi