Ya münafıklık ya da fikirsizlik alametidir. Kişi ya herkese mavi boncuk dağıtıyordur. Sürüngengillerdendir. Omurgasızdır. Yalancıdır. Bir gün ak dediğine ertesi gün kara diyordur. Narsisttir. Sadece sevilmek için yaşıyordur. Başka hiçbir derdi davası yoktur. Münafık karakterlidir. Ya da vasıfsızdır. Etkisizdir. Sıradandır. Varlığı ile yokluğu birdir. Sivrilebildiği herhangi bir yan yoktur. Ot gibi bir hayat sürüyordur. Sap gelmiştir, saman gidecektir. Bu tarz bir insan, herkesle günü birlik dostluklar kurabilir.
Beni hem ak partili sevsin, hem saadet partili sevsin hem milliyetçi hareket partili sevsin hem dem partili sevsin hem de cehapeli sevsin… Hem modernist sevsin… Hem cihadist sevsin… Hem feministlerle hoş geçineyim… Tanrı hem Türk’ü hem Kürt’ü korusun… Var mı böyle bir dünya? Var. Şöyle var. Sabah uyandığında muhafazakâr literatür ile üç dilde günaydın mesajı atıp, öğlen aydınlarla aydın, ikindi radikallerle radikal muhabbetler kurarsan… Bir de gündüz halkla gariban sofralarda, akşam bürokratlarla lüks masalarda buluştun mu… Herkesi tavlarsın… Herkesin olmanı istediği adam olursun. Ha o şekilde adam olur musun? Meçhul…
Fikir konuşmaz, futbol konuşursan… Fikir konuşmaz, yemek tarifleri konuşursan… Fikir konuşmaz, dedikodu yaparsan… Fikir konuşmaz, kıyafet, takı, teknolojik cihazlar üzerine saatlerce konuşursan… Fikir konuşmaz, ticaret konuşursan… Fikir konuşmaz, havadan sudan konuşursan… Her söyleneni onaylar, sürekli karşıdakinin duymak istediği şeyleri fısıldarsan… İtiraz etmez, otur otur kalk kalk üzerine bir denklemde yaşarsan… Sen herkesi, herkes seni çok sevebilir. Sadık tuvalet terliklerini herkes sever. Yahut sadık bastonları…
Müslümanlar herkesle iyi geçinmez mi?
Hayır. Müslümanlar, Müslümanlığın gereklerini yerine getiren kişilerle iyi geçinirler. Müslümanlığın gereklerine saygı duyanlara saygı duyarlar. İyi geçinmek, sevmek denmez ona… Adalet denir… Müslümanlığın gereklerine saygı duymayanlara da iki türlü muamele vardır. Kendi halinde saygısızlık yapıyorsa… Görünce yolunu değiştirirsin. Allah’ın onu ıslah etmesi yönünde dua edersin. Yok malına, canına, hane halkına tasallut ederek saygısızlık yapıyorsa, onu öldürmeye kadar kendini muhafaza etme hakkına sahipsin… Öyle ponçik diyalogcu bir Müslüman anlayışı yoktur dinde…
İnsanların karıştırdığı bir durum var. E şimdi Erbakan Hocamızı herkes sevmiyor muydu? Hayır efendim ne münasebet… Erbakan Hoca’nın sevmeyeni seveninden çoktu… Eğer böyle olmasaydı çok kere büyük yüzdeliklerle tek başına iktidar olurdu. Hatta şunu net söyleyebilirim. Onun donanımı, onu şehit edenin tüm itibarını yerle yeksan edecek kadar yüksek olduğu için, kimsenin ona suikast düzenleme riskini alamadığını tahmin ediyorum. Yoksa söylemleri seküler, sosyalist vs. kesimlerin son derece rijit bulduğu maneviyatçı söylemlerdi. Ama Hoca her kesime saygılı bir beyefendi olduğu için, her kesim de ona saygı duyuyordu. Herkesin sevdiği adam olmak başka bir şey… Herkesin saygı duyduğu bir Müslüman olmak bambaşka bir şey… Evet Müslüman herkese tatlı dil ile tebliğ yapar. Doğrudur. Ancak bu herkesle iyi geçinebilmek anlamına gelmez. Her şartta ve durumda hakkı konuşmak mecburiyetinden dolayı her yerde net olmak zorundadır Müslüman. Her yerde net olanı Müslüman’ı da herkes sevemez.
Hasılı
Müslüman’ın tek gayesi Allah’ın rızasını kazanmaktır. Bunun haricinde kimin ne düşündüğü ile ilgilenmemelidir. Konuşursan seni sevmezler... Yalnız kalırsın... Ötekileştirirler... Sevmesinler. Allah sevsin yeter. Sivrilirsen, yükselemezsin… Godomanlarla iyi geçinmelisin… Bu dünyada yükselmek isteyen kim? Allah nezdinde çer çöp olmayı tercih ederiz. Yazarsan başına belaya girer… Mesleğinden olursun… Aç kalırsın… Daha iyi ya belki zayıflarım… Yazmazsam öte tarafta başım belaya gireceğine, buranın derdine kahrına razıyız. Herkesin sevdiği bir sülük olmaktansa… Hiç kimsenin bilmediği, garip bir yetim olmayı tercih ederiz… Haydi Allah’a emanet…