Sigaraya başlama sebebi olarak babayı görüyordu. Baba iki
kızına her zaman kol kanat gererken onu hiç sevmediği dayıya benzetiyor ve her
fırsatta aşağılıyordu. Oğul babanın bu tavırlarına bir anlam veremiyor ve onun
gönlünü alabilmek için her yolu deniyordu. Ama baba oğulla ilgili kemikleşmiş
bir düşünceye sahipti. Ona göre oğul dayı gibi menfaatçi, yeteneksiz ve
zayıftı. Oğul babanın kendisini neden peşinen yargıladığına bir mana
veremiyordu.
Oğul 15 ine yeni girmişti. Karneyi almış ve babadan
saklamak için sıkıştırıp defterin arasına koymuştu. Baba öfke ile seslenmiş ve
karneyi getirmesini istemişti. Çaresiz kalan genç karneyi alıp babaya
uzattığında, baba okkalı bir tokat atmış ve bu kırık notların hesabını
vereceksin, ya düzeltirsin ya da eve gelmezsin diye çıkışmıştı. Oğul yaşının
getirdiği sorunlarla mücadele etmekte ve sıkıntılı bir dönemden geçmekteydi.
Ama bu tokat her şeyden daha acı gelmişti. Annenin ısrarla ifade ettiği
erkekler ağlamaz sözüne aldırmadan dışarı çıktı ve gün boyu ağladı. Aynı gün
bir arkadaşıyla kafede buluştu. Ona yaşadığı talihsiz olayı anlatırken gözleri
doldu. Arkadaşı aynı baskıyı büyük abiden görüyor ve ona teselli veriyordu.
Sonra elini cebine götürdü ve bir sigara çıkardı, al içini rahatlatır, ben de
bununla avunuyorum dedi. Genç önce almak istemedi. Babam duyarsa aramız iyice
bozulur dedi. Ama arkadaşı ısrar edince aldı ve ilk defa sigara ile tanıştı.
İki saatte tam on tane sigara içmişti. O
günden sonra canı sıkıldığında, başı derde düştüğünde bir sigara yakıyor ve
sorunlarından uzaklaşmaya çalışıyordu. Fakat zaman geçtikte sorunlar artıyor ve
sigara da bu sorunların bir parçası haline geliyordu. Zaman su gibi akıyordu. Genç otuzuna merdiven
dayamış bir erişkindi ve bir iş yerinde çalışmaktaydı. Ama gençlik yıllarında
tanıştığı sigaraya iyice bağımlı hale gelmişti. Bırakmak istiyor fakat
başaramıyordu. Sigara onun için bir
sığınaktı. Yalnızlığında bir arkadaş başarısız olduğu zamanlarda teselli,
mağdur olduğunda destek, sevgisizliğinde bu boşluğu dolduracağına inandığı bir
nesneydi. Fakat sigara ne yalnızlığını ne sevgisizliğini ne arkadaş ihtiyacını
giderebiliyor ne de sorunlarına merhem olabiliyordu. Aksine sağlığı için bir
risk oluşturuyor ve hayatını çıkmaza sokuyordu.
Yaşı biraz daha ilerlediğinde sigaraya bağlı sorunlar
yaşamaya başlamıştı. Kronik bronşit tedavisi görüyor, ağzında iyileşmeyen
yaralar oluşuyor ve bitkin düşüyordu ama bırakamıyordu. İki çocuk babası
olduktan sonra sigarayı bırakmaya kesin karar verdi. Bu konuda yardım aldı.
Ancak her şeyin kendinde bittiğini biliyordu. Uzmanın da desteği ile hayatını
yeniden düzenledi. Eksikliğini hissettiği sevgi ve saygı gereksinimini kendi
çabası ile elde etmeyi başardı. Sahip olduğu şeylerin farkına vardı. Adam
kendine yeni bir hayat çizdi ve bu hayatın içinde artık sigara yoktu.