Beyaz mutluluktur! Çünkü beyaz, "geceyi bile aydınlatır" derler . Başkent bugün kar beyaz... Dışarıda soğuk bir rüzgar var.
İnsanlar aç... İnsanlar üşüyor... Yürekler üşüyor...
Hele bir de karınlık çökünce Ankara‘nın üstüne, gece dört bir yanı dondurucu ayaz sarar. Ve kimse bilmez o ayazlı gecelerin derinliğinde bu şehirde kaç insan üşür? Ya da benim ülkemde kaç milyon çocuk, yaşamın ışıklarını seçmeye uğraşırken buğulu gözlerinde, yaşama küsmüştür?
Kaç kişi biliyor musunuz? Soğuk ve ayaz memleketin her köşesinde insanı ağlatır. Oysa sıcak evlerinde oturanlar için "kar taneleri havada, nasıl da nazlı nazlı uçuşur!" Ama yine de fakir fukaranın yanmayan sobalarının, kaynamayan çorbalarının birileri için zerre kadar önemi yoktur.
Tekel işçisinin nefesi, kar beyaz Başkent sokaklarında yankılanıyor: "İşçiyiz! Haklıyız! Kazanacağız!" Bağırdıkça bağırıyorlar soğuk ve ayaza rağmen. "Ölmek var, dönmek yok!" diye. Vicdanlara sesleniyor!
