Diyarbakır‘da ilköğretim okullarında eğitim gören 852 yetim ve öksüz çocuğun hayali, Yenişehir Kaymakamlığı‘nın yürüttüğü ‘‘Bir Dilek, Bir Hayal, Bir Gerçek‘‘ projesiyle gerçeğe dönüşüyor.
Yenişehir Kaymakamı Adem Arslan‘ın öncülüğünde, ilçedeki ilköğretim okullarında eğitim gören yetim veya öksüz öğrencilerden en az bir hayalinin gerçekleştirilmesi amacıyla ‘‘Bir Dilek, Bir Hayal, Bir Gerçek‘‘ projesi uygulamaya konuldu. Minik yüreklerin hayallerinin gerçeğe dönüştürülesinin hedeflendiği proje kapsamında okullarda birer dilek kutusu kurularak, rehber öğretmen ve okul idaresi eşliğinde çocuklardan kendi el yazıları ile hayalini kurdukları bir dileklerini yazıya dökmeleri istendi. Çalışmada 852 çocuk hayalini duygu dolu sözlerle kaleme aldı. Çocuklardan 251‘i bilgisayar, 128‘i bisiklet, 3‘ü eşofman, 29‘u ayakkabı, 2‘si çanta, 24‘ü oyuncak, 24‘ü forma isterken, lösemi hastası bir çocuk ise araba şeklindeki yatak hayalinin gerçeklemesini diledi.
Okulda öğretmeni tarafından ‘‘övülmeyi‘‘, paraşütten atlamayı, cep telefonu, maymun yavrusu, oyuncak tren, ranza, okul servisi, evine televizyon isteyen miniklerin yanı sıra, iki çocuk Diyarbakır Emniyet Müdürlüğünü görme hayalinin gerçekleşmesini istedi. 31 çocuk eğitimini sürdürmek için burs talebinde bulunurken, kaymakamlık çocukların hayalinin gerçekleştirilmesi için çalışmalarını yoğun olarak sürdürüyor.
"Bir kitaplık bir de çalışma masam olsa..."
Çocuk yüreğinin olanca güzelliği ve temizliğiyle duygularını dilek notlarına aktaran çocuklardan biri ‘‘Her insan olduğu gibi benim de dileklerim var. Ama, benim dileklerimin gerçekleşmesi belki bir dileğime bağlı olabilir. Yalnızca ders çalışabileceğim ve ödevlerimi yapabileceğim bir çalışma masası ve kitaplarımı koyabileceğim bir kitaplık istiyorum‘‘ şeklinde yazıya hayalini dökerken, bir başkası da duygularını şöyle dile getirmiş:
‘‘Doğduğumda babam öldü, onu hiç görmedim. Ablam, abim, kardeşim yok. Annemle ben yalnız yaşıyorum. Ben en çok babamın yanımda olmasını isterdim. Ama bu imkansız... Annem rahatsız onun iyileşmesini istiyorum. Benim çalışma masam yok. Yerde ödevlerimi yapıyorum. Benim çalışma masam olmasını hayal ediyorum ve benim bilgisayarım olmasını istiyorum. Yatağım yok, yerde yatıyorum. Yatağımın olmasını istiyorum. Anneme bulaşık makinesi ve onun hayal ettiği plazma televizyonun olmasını istiyorum.‘‘
Annesini yitiren bir çocukta, en çok annesinin yaşamasını, annesini çok merak ettiğini belirterek, ‘‘Annemle yaşamak isterdim. Bisikletim olsun istiyorum‘‘ şeklinde duygularını kaleme almış.
