Şiirlerini senelerdir çeşitli dergilerde ve Yedi İklim’de okuduğumuz Sümeyye Şeker’in ilk kitabı Yedi İklim Yayınları’ndan ocak ayında çıktı. Şiir sesinde, Birhan Keskin, Mehmet Taner, Cahit Zarifoğlu ve Haydar Ergülen var. Belki biraz da İbrahim Tenekeci hüznü. 1982 doğumlu. Bekleyiş Vezinleri’nin ithafını oğlu Uhud Hamza’ya yapıyor Şeker.
Şiirlerden kısa alıntılar vereceğim:
“Beklemenin en iyi şiiriydim/ bilmediniz”
“çocuk gülüşlerinden bir sabahtım eskiden”
“büyük harflerle konuşuyor dünya”/ sakla beni hırkana kendine topla”
“Bir yokluk gelip oturuyor”
“Yabancı şehirler değildi suyunu içtiğimiz/ dizdize aniden uçurum”
“Yaraları şiir kadın”
“-çok konuşuyor birileri
evinin kadını çocuğunun annesi
ses ses ses
zıpkın yesin ağzınız
söndükçe harlanan kaç yangını ağırladınız-”
“Hesabı yanlış tutulmuş bir deftersem”
“Hangi sofraya yönelsem kırıldı kâseler”
“bir iç çekiştir akşam durmadan yağmur”
“Dünya hiç çeker terazilerde geldiğinde ölüm”
“bir kırgınlıktan başka neyim kendime”
“mavi dillim/ masal kuşum”
“lütfet Rabbim çözeyim aklımın iplerini/ lütfet evime döneyim”
“ağırlandım, ölüm oldum”
“Kırdımsa kendim kırdım dallarımı”
Şiirde kadın sesi dediğimiz belki de günümüze değin şiirde en eksik olan ses Şeker’in şiirlerinde yer bulmuş. Kendi şiirlerimi düşündüğümde bir çocuk sesi duyuyorum, Şeker’in şiirlerinde ise kadının, annenin ve hüznü bilen bir kulun. Kitabın özellikle son kısmı Rabbe yöneliyor. İki bölümün de adı Arapça ve aslında ayetlerden iki kısa alıntı: “fe eyne tezhebûn” ve “feirrû ilallâh”. Kitabın satışı internet üzerinden ve Yedi İklim Yayınları’ndan yapılıyor.