Bir düşünür, "Avrupalı bize sizin dedeleriniz medeniyet üretti dedi ve biz bununla iktifa ettik. Kendileri için de bizim başarılı bir geçmişimiz yok, bunu şimdi üreteceğiz dediler, bilim ve teknolojiye yöneldiler.
Bizler ise, zaten atalarımız başarılıydı, bizlere köklü bir geçmiş bırakmıştı dedik yerimizde oturduk" diyor. Gerçekten de, zamanın şartlarını dikkate alıp, her alanda başarıya ulaşmanın yollarını aramadan, geçmişin zaferiyle övünmek boş bir avuntu ve kuruntudan öteye gidememektir. Geçmişin başarısı, geleceği inşa edebiliyorsa, geleceği etkiliyorsa o takdirde bizlere ulaşabilir. Çünkü geçmişte yaşanmaz, geçmişten sadece ders alınır, Efendimiz bunu şu hadisiyle ifade eder: "Ameli kimi geri bırakmışsa nesebi onu ileri götürmez" (Ebu Davud, İlim, 1)
Ali Fuat Başgil‘in gençlere tavsiyeleri
Çalışmak için müsait gün ve saat bekleme. Bil ki, her gün her saat çalışmanın en müsait zamanıdır.
Çalışmak için müsait yer ve köşe arama, bil ki, her yer ve her köşe çalışmanın en müsait yeridir.
Bir günde ve bir zamanda yapman lazım gelen bir işi ertesi güne bırakma. Çünkü her günün derdi gibi işi de kendine yeter. Bir zaman da yalnız tek bir iş yap, yalnız bir ders ve bir kitap hatta bir fasıl üzerine çalış. Bir günün işini bitirdikten sonra, ertesi gün ne iş yapacağına karar ver. Bir işe başlamadan bir dersi öğrenmeye bir kitabı okumaya oturmadan evvel düşün ve çalışman için lazım olan şeyleri yanında ve elinin altında bulundur. Çalışmaya oturduğun zaman tıpkı ateş hattında düşmanı gözetleyen asker gibi uyanık ol ve dikkat kesil!
Her gün bir eserden yüksek sesle on sahife oku. Bu sayede konuşma ve söz söyleme istidadın gelişir. Çalıştığın bir dersin fasıl ve bahislerini bitirdikçe kitabı kapayıp okuduğunu ezberden hülasa halinde not et. Bir dersi en iyi anlayıp öğrenmenin yolu onu bu suretle yazmaktır. Dil bilgisi bir gaye değil bir vasıtadır. Asıl gaye olan fikir zenginliğidir. Bir işe öfkeli ve sinirli iken karar verme, bekle öfken geçsin zira öfke ile kalkan zararla oturur. Yerinde ve özlü konuş, kıymet ve tesir çok sözde değil, yerinde ve özlü sözdedir.