Kızım, ergenlik süreci ile ilgili sorunlarını eve taşıyordu.
Öfkeliydi, ne söylesem karşılık veriyor vaktinin büyük bir kısmını
odasına kapanarak ya da sınıftaki arkadaşları ile konuşarak geçiriyordu.
Derslere olan ilgisi azalmıştı daha çok arkadaşlarıyla gezmek ve
onlarla vakit geçirmek istiyordu.
Bir gün ona pembe bir etek aldım. Annelik duygularımla bu hediyenin
onu mutlu edebileceğini düşünmüştüm. Ama hiç de beklediğim gibi olmadı,
eteği aldı ve "ben bunu giymem, anne ne kadar da zevksizsin" dedi. Bütün
bunların doğal bir tepki olduğunu bilsem de kabul etmekte
zorlanıyordum. Çocukluk günlerinde, aldığım küçük bir hediye ile büyük
mutluluk yaşayan kızım artık kendi beğenilerini de ortaya koyuyor ve
kolay kolay mutlu olamıyordu. Yaşadığm her olayda geçmiş yıllara gidiyor
ve buruk tebessümle o günleri yeniden yaşıyordum. Bu olayı yaşadığımda
da, beş yaşında ona aldığım pembe güllü terlikleri hatırladım. O gün
çantamdan çıkarıp terliği ona uzatmıştım. Terliği elimden almış ve
arkadaşlarına göstermek için aşağı bahçeye koşmuştu.
O zamanlar kızım beş yaşındaydı ve beş yaşında bir çocuğu mutlu etmek
çok kolaydı. On beş yaşına geldiğinde ise ondan beş yaşında verdiği
tepkiyi bekleyemezdim. Artık her şeyi kendi iradi süzgecinden geçiriyor
ve kendi kararını veriyordu.
Onu anlayabilmek için kendi gençlik yıllarıma gitmeli ve olaylara
onun penceresinden bakmalıydım. Çünkü o artık bir genç kızdı ve kendi
elbiseleri seçebilirdi. Eteği beğenip beğenmediğini ifade etme hakkı
olmalıydı. Bunu doğal karşılamalıydım. Üstelik bu yaşlarda gençler,
aileye karşı ilişkilerinde sürekli muhalif ve eleştirel yaklaşım
sergilerler. Bu sürecin geçici olduğunu bilmek içimi rahatlatıyordu.
Doğru davranmalı, sevgi ile yaklaşmalı ve zamanı kollamalı idim. Öyle de
yaptım... Aradan dört yıl geçmişti ki, kızım bütün bunları benimle
birlikte konuşuyor değerlendiriyor ve tuhaf buluyordu. O günlerde bana
nasıl tahammül ettin diye soruyordu. Her anne çocuğuna tahammül ederdi.
Çünkü anneler hem çocuklarına karşı yoğun bir sevgi beslerler hem de bu
sürecin geçici olduğunu bilirler.