Yeni doğan çocuğu için yardım almak isteyen bir hanım
ilgili kuruma geliyor. Otuzlu yaşlarda gösteren hanımın yirmisine yeni
girdiğini öğrenen kurum görevlisi şaşkın vaziyette kadına bakıyor. Kadın
kendisine uzatılan evrakı doldurmaya başlıyor. Korku ve tedirginliği
dikkatlerden kaçmıyor.
Bazen bir insanın bir sıkıntısının olduğunu gözlerinden
okuyabilirsiniz. Onun size halini arz etmesine hiç gerek yoktur. Genç kadının
da ayağındaki yırtık ayakkabıları, üzerindeki elbisesi, yüzündeki korku ve
endişe yoksulluğunu ele veriyor. Evrakları doldururken sık sık soruyor: Abla
bir terslik olur da parayı alamazsam ne yapabilirim Bu para ile çocuğuma mama
almak istiyorum. Bir sorun çıkar mı Kadın, endişesini gizleyemiyor ve tekrar
tekrar aynı soruyu soruyor. Elindeki evrakı doldurduktan sonra görevli bayana
uzatıyor. Görevli bayan evrakı geri veriyor ve eşinizin TC sini de yazmanız
gerekir diyor. Genç kadın telaşlanıyor, eşimin nüfus cüzdanı yanımda değil,
telefonum da yok, komşudan borç alıp geldim buraya diyor. Görevli kadın cep
telefonunu uzatıyor, gelin buradan arayın diyor. Kadın telefonla konuşurken,
aynı kurumda görevli olan genç bir bayan yaklaşıyor ve zaten para veriliyor
bir de telefonumuzu mu kullandıracağız izin vermeyin diyor. Fakat görevli
hanımefendi istifini hiç bozmuyor, başını eğiyor ve sessiz kalıyor. Fakat kadın
telkinlerine devam edince, başını kaldırıyor ve şunları söylüyor:
Bir insanın ihtiyacını gidermek, insan olmanın
şubelerinden biridir. Gücümüz yettiği halde ihtiyaç sahibine el uzatamıyorsak
insanlığımızı sorgulamak zorundayız. Yapılan bütün iyilikler sahibine geri
döner. Verilen hiçbir şey kayıp değildir aksine kazançtır. Ben bütün bunları
inandığım dinden ve Peygamberimden öğrendim.
Eskiden annelerimiz ihtiyaç sahibine el uzatmanın sorumluluk
olduğunu öğütlerlerdi. Sofranız herkese açık olsun aç olanları doyurun,
harçlığınızda mutlaka sadaka verin derlerdi. Annelerimiz iyilik etmenin bizim
hanemize yazılacağını ve manevi bir kazanç olacağını belirtirlerdi. Günümüz
anneleri ise yaşlılara yer veren, arkadaşına hediye alan, kumbarasında hayır
parası biriktiren çocuklarına engel oluyor ve onları bencilleştiriyorlar.