Bize köyde İmamlar sülalesi derler. Aslında “İmamlaaa” derler de İmamlar diye yazılır. Dedemin dedesi, bölgenin çok sevilen bir âlimiymiş. Ondan bugüne sülalemizin adı İmamlar olarak kalmış. Diğer bazı sülalelerden bildiklerim de Aametleee, Esetleee, Hacımetleee, Ellezleee, Gocakuşaklaaa, Salimleee felen. Felen dediğimiz falan oluyor. Aamet dediğimiz Ahmet, Eset dediğimiz Esat, Hacımet dediğimiz Hacı Ahmet, Ellez dediğimiz İlyas, Goca dediğimiz koca oluyor.
Bir dilin kullanıldığı ülke içerisinde renkten renge girmesi ne kadar ilginç. Ege şivesi diye bir şey vardır ama bu şive Ege’nin her ilinde farklı renk ve kokudadır. Hatta illeri geçtim ilçelerde, köylerde bile farklılık gösterir. Mesela benim annemle rahmetli babamın köylerinin arası beş km. Annemin köyü Karaköse, babamın Çiftlik köyü. Annemin köyünde birisine seslenirken “gıeyyy” denirken babamın köyünde “leeen” derler. Annemin köyünde ebe dedikleri, babamın köyünde nenedir. Annemin köyünde elmalar mayhoş, babamın köyünde daha tatlıdır. Annemin köyünün suyu baldan tatlı iken babamın köyünün kaymağı pek acardır. Yani bir dilin kendisi, kullanımı, yaşadığı bölgeye göre aldığı şeklin değişikliği ne enteresan.
Bizim köyün sülalelerinden bahsederken bizim köy dediğim yer rahmetli babamın köyü. Köy bu, anlat anlat bitmez. Şimdi gara lastikten bir girsem, asker oyunundan çıkana kadar saatler geçer. Anlatacak hikâyeler şehirlerde biter ama köylerde bitmez. Çünkü hayaller köylerde hayat bulurken şehirlerde can çekişir. İnsanın hayalleri can çekiştikten sonra bedeni nefes alsa ne yazar kalbi atsa ne yazar. Bu anlattıklarımı bir köye gidip, gece yarısında yeşil çayırlara sırtüstü yattıktan sonra gökyüzünü seyrederken muhabbet etmeyenler bilemez. Bu konulara böyle üstünkörü değinilir ve geçilir. Çok detaya girsen de anlaşılmaz çünkü. Yaşamayana anlatsan da olmaz, bir şekilde kendi kendine konuşur gibi olursun. Her şeyi anlatırsın, aktarırsın ama köy hayatını anlatamazsın.
Esetleeen Eset demiştik. “Esetleeen” derken leen kısmı üç “e” miktarı uzatılacak. Aksi halde yanlış telaffuz etmiş olursunuz. Burası çok önemli. Esetleeen Eset kimdir peki? Esetleeen Eset, bir dosttur, bir arkadaş, bir yoldaştır. Bir akraba, bir sırdaştır. Çocukluk hatıralarının bugüne ulaşan yanıdır. Her gördüğünde geçmişte yolculuğa çıktığındır. Esetleeen Eset demek kolaydır ama onu anlatmak zordur. Bir dostun, bir arkadaşın seni nasıl diri tuttuğunu, sana nasıl hayat verdiğini, moral olduğunu anlatmak, köy hayatını bilmeyenlere köyden bahsetmek gibidir. Bazı dost ve arkadaşları anlatmak zordur, bulmak çok daha zordur. Belki nasip olur diye sadece dua edersiniz. Allah hepinize Esetleeen Eset gibi bir dost nasip etsin.