Bir atla bir eşek birlikte gidiyorlardı. Sahipleri, atı
daha değerli görüyor ve yükün büyük bir kısmını eşeğe yüklüyordu. At ise
sahibinin gösterdiği toleranstan büyük memnuniyet duyuyor ve kasılarak
yürüyordu. Fakat eşek üzerine yüklenen o ağır yükü tek başına taşımakta
zorlanıyor ve ata yüküm çok ağır, bana yardımcı ol, hiç olmazsa bir kısmını
sana bırakayım diye yalvarıyordu. At ise eşeğin bu talebine gülerek cevap
veriyor ve ben senden daha üstünüm, daha fazla haklara sahibim, alamam
diyordu.
Eşek üzerindeki yüke daha fazla dayamadı ve olduğu yere
yığıldı.
Eşek ölmüştü. Sahibi ölen eşeği oracıkta terk etti ve
bütün yükü ata yükleyip yoluna devam etti. At zorlanıyor ve eşeğin bu kadar
ağır yükü tek başına nasıl taşıdığını anlamaya çalışıyordu. Pişmandı, keşke ona
yardımcı olsaydım, yükünün bir kısmını alsaydım da bu duruma düşmeseydim, şimdi
bütün yük benim üzerime kaldı diye hüzünleniyordu. Fakat yapacak bir şey yoktu,
at o ağır yükü tek başın taşımak zorundaydı.
Yukarıdaki hikâye bana telefonla ulaşıp, ölen eşiyle
ilgili duygularını paylaşan kişiyi hatırlattı. Adam ağlayarak şunları
anlatıyordu: Eşim çok iyi bir insandı, fedakârdı, hayatını bana ve iki
çocuğuna adamıştı. Fakat ben bütün yükü onun üzerine yıkmış ve onu yormuştum.
Çalışmıyordum, eşim evlere temizliğe gidiyor akşam yorgun
argın geliyor, evin temizliğini yapıyor, çocuklara yemek pişiriyordu. Geç
vakitlere kadar kahvede oturur eve geldiğimde ise bir de ona şiddet uygular ve
kazandığı parayı alırdım.
Eşim evin yükünü taşıyor, çocukların bakımını üstleniyor
ve para kazanıyordu.
Ben ise ona şiddet uyguluyor, parasını alıyor ve yükünü
iki kata çıkarıyordum. Eşim üç yıl önce amansız bir hastalığa yakalandı, durumu
ağırdı üç ay dayanabildi. Eşim öldükten sonra hatamı anladım ama iş işten
geçmişti. Yorucu bir hayat yaşıyor ve alıp başımı gitmek istiyordum. Ama bunu yapamazdım, çocuklarım vardı ve bana
ihtiyaçları vardı. Evin ve çocukların bütün sorumluluğunu tek başına sırtlamak
zorunda kaldım. Eşimi anlamıştım ama artık her şey için çok geçti
Eşler birbirlerinin yükünü hafifletmeli, acıyı da neşeyi
de birlikte taşımalıdırlar. Sağlıklı bir ailenin kurulması ve korunması için bu
şarttır.