Çanakkale Zaferi nin yıl dönümü nedeniyle yapılan kutlama törenlerinde bazı dostlarımızı "gözyaşlarını silerken" gördük!
Gerçekten de Çanakkale Zaferi ne ilişkin anılar en kalbi katı insanlara bile "Gözyaşı döktürtecek" kadar acıklıdır!
Çünkü canlarından başka hiçbir varlıkları kalmamış inanmış insanların, her türlü teçhizatla donatılmış düşman güçlerine karşı verdiği amansız mücadelenin anılarıdır bunlar!
Bir tarafta her türlü maddi güce sahip düşman kuvvetleri, bir tarafta ise vatanlarını korumak ve düşman askerlerine çiğnetmemek için direnen ve bu arada açlığa talim eden inanmış insanlar!
Çanakkale Zaferi nin temelinde bu inanmış insanların akıl almaz hikayeleri vardır!
Bizim yıllar önce yaşadıklarımızın benzerlerini şimdilerde yakın komşularımız yaşıyor!
Yine düşman kuvvetleri var!
Yine düşman kuvvetlerine karşı vatanlarını korumak için canlarını ortaya koyan kahraman din kardeşlerimiz var!
Ama ne acıdır ki yeni destanlar yazmakta olan bu din kardeşlerimiz için düşman "terörist" tanımlamasını kullanıyor ve bizim kimi aymazlarımız da bu tanımı dillerine pelesenk ediyorlar!
Onlar da aynen düşman kuvvetleri gibi vatanları için canlarını ortaya koyup mücadele veren din kardeşlerimizi "terörist" diye suçluyorlar!
Dün bizim Çanakkale de verdiğimiz mücadele ile bugün din kardeşlerimizin Irak ve Afganistan da verdikleri mücadele arasında o kadar çok ortak yön var ki!
Din kardeşlerimiz İslam coğrafyasının değişik yerlerinde "Yeni Çanakkale destanları" yazıyorlar dersek herhalde meseleyi abartmış olmayız!
Çanakkale Zaferi nin kutlama yıldönümünde ağlarken gördüğümüz dostlar bir de şimdi yiğitçe mücadele veren din kardeşlerimizin yanında yer almış olabilselerdi!
Oysa onlar işgal kuvvetlerinin yanında yer almayı tercih ettiler!
"Amerika nasıl olsa buraları işgal edecek, bizde pastadan pay almak için onlara yardımcı olmalıyız" gibi bir düşünceden hareket ederek 1 Mart tezkeresini bile geçirmeye kalkışmadılar mı
Hala "O zaman bu tezkere geçmiş olsaydı şöyle olurdu böyle olurdu" diye yakınmıyorlar mı
Hal böyle olunca da kutlamalarda dökülen gözyaşlarının pek bir anlamı kalmıyor ki!
Dün bizim yaşadığımız sıkıntıları bugün din kardeşlerimiz yaşıyor!
Ve bugün gözyaşı dökerken gördüğümüz insanlar din kardeşlerimizin yanında saf tutabilmiş değiller!
Ne çabuk unuttular Çanakkale de yaşadıklarımızı!
Ne çabuk yer değiştirip haklının ve mazlumun yanında saf tutmak varken güçlünün yanında yer alıp pastadan pay kapmaya kalktılar, değil mi
Belki de Çanakkale Zaferi nin kutlama törenlerinde içine düştükleri kendi hallerine ağlıyorlardı! Kim bilir...