Birbirinden çok farklı “siyaset anlayışları” var!
Kimi siyaset anlayışları “ilkeli” bir yol izliyor!
Ve ilkelerinden taviz vermeye asla yanaşmıyor!
Kimi siyaset anlayışları ise ilke milke tanımıyor!
O gün işlerine ne demek geliyorsa onu diyorlar.
Mesela dün bazı isimleri hain olarak ilan edip kapının önüne koyuyorlar!
Kimilerini ise dolandırıcı olarak tanımlıyorlar.
Sirk cambazı olarak takdim edilenler oluyor.
Bazen de istenmedik isimlere zübük sıfatı yakıştırılıyor.
Ama aradan bir süre geçince dünkü tavırların yerinde yeller esmeye başlıyor.
Hain, dolandırıcı, sirk cambazı, zübük denilerek dışlanan isimler kendi başlarına hareket edip başarılı olunca dışlayanların tavrı hemen değişiveriyor.
Onları yeniden aralarına katabilmek için geçmişte söylemiş oldukları sözlerin üzerine sünger çekiyorlar.
İşte biz böyle bir siyaset anlayışını doğru bulmuyoruz.
Böylesine tavır değişikliğini kabullenemiyoruz.
Dün karalanan isimlerin bugün yeniden bağra basılmasını içimize sindiremiyoruz.
Sanki “bükemedikleri bilekleri öpüyorlar” gibi bir görüntü hâsıl olmuyor mu?
Oysa onlar hiç rahatsızlık duymuyorlar.
Ne dün karaladıkları isimleri bugün yeniden bağırlarına basanlar, tekrar başlarına taç edenler rahatsızlık duyuyor.
Ne de dün haklarında denilmedik hakaret bırakılmayanlar bir rahatsızlık duyuyor!
Al gülüm, ver gülüm geçinip gidiyorlar.
Böyle bir manzara ile karşılaştığımız zaman içimizden “tencere yuvarlanmış kapağını bulmuş” demek geçiyor.
Evet, kimi siyaset anlayışları oldukça ilkeli bir yol izlerken kimi siyaset anlayışlarında ilkeli olmanın hiç önemi olmuyor.
Ama ilkeli olmaya önem vermeyen siyasi anlayışlar uzun soluklu olamıyorlar.
Onlar ancak günü kurtarmış oluyorlar.
Günü kurtarıp iktidar oldukları zaman çok mutlu oluyorlar.
Günü birlik mutluluklar ise uzun ömürlü olmuyor.
Ama ilkeli siyaset anlayışları iktidar koltuklarına oturmasalar da hep var oluyorlar.
Yani siyasette ilkeli olabilmek aynı zamanda bir varlık sebebi halini alıyor.