Demokrat Parti iktidarını deviren 27 Mayıs 1960 darbesini, gençlik olayları kıvılcımlamıştı. Darbe sonrasında polis dışlanmış ve "Ordu-gençlik el ele" sloganı bir nevi resmi söylem olmuştu.
O dönemde Taksim‘de bir akşamüstü yürüyordum. 10-12 yaşlarındaki bir çocuk koltuğunun altındaki Ekspres gazetelerini satabilmek için koşuşmaktaydı. Bu sırada genç bir subaya çarptı ve subayın şapkası yere düştü. Subay çocuğa öyle bir tokat attı ki, olaya tanık olan hepimiz şaşırdık. Ben bu genç subayın yanına gittim, "Bu yoksul çocuğa tokat atmak hiç hoş bir davranış değil" dedim. Şöyle bir bana baktı genç subay... "Bu çocuk ordunun şapkasını yere düşürdü" dedikten sonra "Sen kimsin ki" diye sordu. Ben de "Ordu-gençlik el ele" sloganını hatırlatıp "ben gençliğim" dedim. Güldü subay... "Seni Harbiye‘nin bodrumuna atarsam gençliğin ne olduğunu görürsün" diye bağırdı bana. Aslında darbeyi yapanlar arasında da genç subaylar çoğunluktaydı. Yani yıllar önce ben de genç olmuştum ve gençlik eylemlerinde yer almıştım.