İktidar sözcülerinin ağızlarından öyle laflar dökülüyor ki, duyduğumuz zaman hayretler içinde kalıyoruz.
Bir bakıyorsunuz işgal güçlerinden söz ediyorlar.
“Muhalefete nasıl böyle derler” diye düşünürken bir de bakıyoruz ki “biz muhalefete değil, dağdakilere dedik” diye ağız değiştiriyorlar.
Bir diğeri 14 Mayıs seçimlerinden söz ederken “darbe girişimi” gibi akla hayale gelmeyecek laflar ediyor!
Biz yine “yapılacak bir seçim hakkında nasıl böyle konuşurlar” diye derken onlar yine ağız değiştiriyorlar ve bu sözle Amerika’yı kast ettiklerini açıklıyorlar.
Sonra “çoluk çocuğumuzu kime emanet edebileceğimizi” merak edenler çıkıyor!
Tepki görünce de “niye tepki gösteriyorlar anlamadım” diye kendilerini haklı çıkarmaya çabalıyorlar.
Bir başkası ise ekonomik durumun ne kadar iyi(!) olduğunu anlatmaya çalışırken bugün asgari ücretle on bin ekmek alınabildiğini ileri sürüyor.
Belli ki ya ekmek fiyatını bilmiyor ya da asgari ücreti bilmiyor!
Bugünkü asgari ücret ile on bin ekmek alınabilmesi için ekmeğin seksen beş kuruş olması gerek!
Ya da ekmek üç liradan, dört liradan alınıyorsa on bin ekmek alınabilmesi için asgari ücretin otuz, kırk bin lira olması gerekiyor.
İktidar sözcüleri ulu orta konuşuyorlar konuşmasına ama ne dediklerinin farkında olduklarını söyleyebilmek mümkün değil!
Bu tür söylemlere kulak misafiri olduğumuz zaman söyleyen kişilerin akıl sağlıkları hakkında derin şüphelere düşüyoruz.
Ve “daha neler duyacağız kim bilir” diye dertleniyoruz.
Bu tür söylemler ile milletin kafasını karıştırmak ve kendi istedikleri doğrultuda bir sonuç almak istiyorlar.
Ancak bu tür söylemler, iktidara olan güveni daha da sarsmaktan başka bir işe yaramıyor.
Söylemleri ile milletin nasırına basanlar tepki görünce de hemen çark edip sözlerinin yanlış anlaşıldığını iddia ediyorlar.