On altı yaşında bir genç kız, iki yıl önce yollarını ayıran anne ve babası ile ilgili sorunlarını anlatırken, babayı hiçbir şekilde affedemediğini, onu hem çok sevdiğini hem de çok nefret ettiğini, bu nefretini nasıl iyileştirebileceğini soruyordu. Genç kızı dinlerken, anneden fazlasıyla etkilendiğini fark ettim ve bu sorunu annenin yardımı olmadan çözüme götüremeyeceğini düşündüm. Fakat genç kız iyice şartlanmıştı, annenin kendisini yönlendirme noktasında haklı olduğunu savunuyor ve babaya kin kusuyordu.
Bu durum toplumun hemen her kesiminde sık sık karşımıza çıkan bir sorundur. Boşanan eşler çocukları yanlarına çekip, birbirlerini suçlamaya ve nefret ekmeye devam ederler. Çocuklar genellikle annenin himayesine verilir. Anne ise babaya olan nefretini çocuk üzerinden kemikleştirmeye ve kışkırtıcı tavrı ile babayı hedef göstermeye devam eder. Anne babanın kendisine büyük haksızlık yaptığını dolayısıyla çocuğunun sevgisini hak etmediğini sayısız kere vurgulayarak baba ile çocuğun arasını açmayı nihayet başarır. Çocuk annenin etkisindedir, konuşulanları dinledikçe babadan uzaklaşır ve nefret duymaya başlar.
Baba boşandığı eşi ile yaşadığı sorunların çocuğu nasıl etkilediğine bir anlam veremez. Çünkü o da en az anne kadar çocuğunu sevmekte ve onun üzerinde hak sahibi olduğunu bilmektedir. Fakat çocuk babayı ret etmekte ve ağza alınmayacak ifadelerle tepki göstermektedir. Sorun anne ile baba arasında gerçekleşmiş çocuk ise arada kurban edilmiştir.
Boşanan bir kadın ya da erkek yaşamın bir noktasında anlaşamayıp yollarını ayırabilirler fakat çocuk ile bağlarını hiçbir şekilde koparamazlar. Çocuğun anneye ihtiyacı olduğu gibi babaya da ihtiyacı vardır anne bunu bilmeli ve onu baba ilişkilerine kurban etmemelidir. Baba da aynı şekilde anneyi çocuk üzerinden cezalandırmaya kalkıp, nefret ekmemelidir. Bunun her iki tarafa da bir faydası yoktur olamaz da…
Sevgili anne ve babalar!
Eşinizle çeşitli sorunlar yaşayabilir ve yollarınızı ayırmaya karar verebilirsiniz. Fakat çocuklarınızdan ayrılmanız hiçbir şekilde mümkün değildir. O yüzden yaşadığınız svorunlara onları da dâhil ederek sorunu kronik hale getirmeyin.
Yaşadığınız sorunları çocukla paylaşmayın, kendi aranızda çözüme götürmenin yollarını arayın.
Çocuğa biz annenle ya da babanla anlaşamadık, bundan sonra ayrı evlerde yaşayacağız ama sen istediğinde onunla görüşebileceksin gibi açıklamalar yapın.
Çocuklar olayları büyükler gibi algılayamazlar ve boşanma durumunda kendilerini suçlayabilirler. O yüzden çocuğa gerekli açıklamaları yapın ve ikna olmasını sağlayın.