A
llah, bizi topluluğa, iyi topluluğa emanet etmiş; bize topluluğa karşı yerine getirilmek üzere görevler vermiş, topluluğu da bize sahip çıkmakla görevlendirmiştir.
Bu tesbitle ne demek istediğimizi anlatmak için önce bir soru soralım, sonra o sorunun cevabını ararken anlatmak istediğimizi anlaşılır hâle getirelim.
SORU: İnsan çocuklarına ne bırakmalıdır veya çocuklarına ne bırakabilir
- İnsan çocuklarına ilim bırakabilir ama; sadece ilim yetmez.
Kötü bir toplulukta sadece ilim kötülük aracı olur, kişinin hem kendisini hem de topluluğu mahveder. Bu sebepledir ki ilimden çoğu zaman insanlar, hattâ devletler bile korkmaktadırlar. Bunun içindir ki medreseler kapatılmış, Kur an kursları yasaklanmıştır. Bunun içindir ki hâlâ tevhidi tedrisat vardır. Çünkü ilim bir araçtır; kötüye de kullanılır, iyiye de kullanılır. O halde çocukları sadece okutmak, sadece ilim vermek iyi bir şey değildir.
- İnsan çocuğunu dindar ve ahlâklı yetiştirebilir ama; sadece iyi ahlâk yetmez.
Dindar ve ahlâklı insanın hiç kimseye kötülüğü dokunmaz; çünkü o rüşvet veremez, vergi kaçıramaz, hortumculuk yapamaz, yalan söyleyemez. Kötü toplulukta ve zalim düzende o çocuk yarın aç kalır, açlıktan ölür. Demek ki, dindar ve ahlâklı çocuk yetiştirdim demek, öyle pek övünülecek bir şey değildir; çünkü kötü bir toplulukta ve zalim bir düzende iyi insan yetiştirmek, bir bakıma sefil ve aç çocuk yetiştirmek demektir.
- İnsan çocuklarına para ve mal-mülk bırakabilir ama; sadece para da yetmez.
Para pul kazandım, çocuklarım rahat etsin diye onlara servet bırakıyorum deyip övünebilirsin. Oysa, çok para bırakmakla çocuklara ateş bıraktın demektir. Çok servetleri varsa, yok benim olsun, yok senin olsun diye kavga ederler. Oysa yoksul çocuklar birbirlerine dayanarak geçinmek zorunda olurlar ve birbirlerini daha çok severler. Ayrıca zenginlere herkes yanaşır, onları kötü yollara sürükler ve çocuğunuz veya torununuz serkeş olur, ayyaş olur. Bundan kurtulan çok az kimse vardır. O halde servet bırakmak, hele hele haram servet bırakmak demek, çocuklar arasına bomba koymak demektir.
- İnsan çocuklarına makam ve mevki bırakabilir ama; sadece makam da yetmez.
Benim çocuğum makam sahibi, vali, bakan, genel müdür oldu diye övünülebilir ama; kötü düzende, zalim düzende ya adaletle hükmedemeyecek ya da zulmedenlere âlet olacaktır. Aksi halde o makamda duramaz. Nitekim, adaletle hükmetmek isteyenler zulme âlet olmadıkları için hep gitmişlerdir. İktidar sahipleri iktidarlarını zulüm için kullandıklarında ise malum olduğu üzere herkes onların düşmanı olacaktır.
Görüyorsunuz ki, bunların hiçbirisi tek başına hayırlı değildir.
SORUYU TEKRAR SORALIM:
- O HALDE ÇOCUKLARIMIZA NE BIRAKACAĞIZ
"İYİ BİR TOPLULUK" BIRAKACAĞIZ, ÇÜNKÜ "İYİ BİR TOPLULUK"TA;
- Bilmiyorsa; öğretirler...
- Ahlâksızsa; onu eğitir ve ahlâklı yaparlar...
- İşi veya parası yoksa; ona yardım eder ve iş kurarlar...
- Eğer biri onu ezmeye kalkışırsa; topluluktaki herkes arka çıkar, onu korur...
Hasılı, çocuğunuza ve yakınlarınıza yalnız ve yalnız "İYİ BİR TOPLULUK" bırakacaksınız, bunun için çalışacaksınız, bunun için mücadele edeceksiniz...
Kimler İYİ TOPLULUK için çalışmışlarsa, kimler iyi topluluk içinde çalışmışlarsa; işte onlar sadece kendi çocuklarına ve yakınlarına değil; tüm insanlığa Rabb lerinin rahmetinin gelmesini sağlamışlar ve kendileri de, çocukları da iki cihanda mesut olmuşlardır. Demek ki, sadece ilim vermekle değil, sadece mal yığmakla değil, sadece iyi ahlâk vermekle değil, sadece çoğalmakla değil, sadece güçlü olmakla değil; Rabb in rahmetini hak etmeye çalışmalıyız ve bunun için "İYİ TOPLULUK" kurmalıyız.