Bismillah. Elhamdülillah vessalatü vesselamü ala resulillah. Değerli kardeşlerim, insan, din anlatan bir hoca olarak bilindiğinde, insanlar ona güvenip dertlerini paylaşırlar. Hatta bazılarını eşimizle, babamızla bile paylaşmayız; ancak mümin kardeşlerimizle paylaşırız. Rabbimiz, bizlere bu fani dünyanın sıkıntılarından arınmış bir hayat yaşamayı nasip etsin.
Kimi kardeşlerimiz gelir, çocuklarının evlenememesi, ailevi sorunlar veya ticaret sıkıntılarını anlatır. Bu paylaşımların çoğu tekrar niteliğindedir. Babaların en büyük arzusu, çocuklarının evlenip yuva sahibi olduğunu görmektir. Bu hem bir ebeveyn görevi hem de dünyadaki helal ve hoş bir lezzettir. Ancak bunun anında gerçekleşmesini beklemek doğru değildir.
EVLİLİKTE KADERİN ROLÜ
Evlenme yaşının belirli olmadığını unutmamalıyız. Bir çocuğun 18, 28 veya 38 yaşında evlenmesi mümkündür; bunu ancak Allah bilir. Bazen çocuklarımız evlenemediği için üzülür, anne-babalar da “elimde kaldı” diye düşünebilir. Oysa kader akışı engellenemez. Evlilik, boşanma ve hayatın her safhasında belirleyici olan Allah’tır. Bizim görevimiz, üzerimize düşen vazifeyi yerine getirmektir.
Bazı kişiler, “nasibi kapalı” diyerek evlilik için gaybî bilgiler edinmeye çalışıyor. Müslüman olarak gaybı bilmek mümkün değildir. Allah’ın takdir ettiği nasibi kimse değiştiremez. Çocuğumuzun evliliği de onun iradesi ve kaderindedir; baskı yapmak veya zorlamak yanlıştır. Rabbimizin yazdığı düzeni kabul etmek imanımızın bir gereğidir.
SABIR, DUÂ VE HUZURLU YUVALAR
Çocuklarımızın evlenmemesi, onlardan veya bizden bir eksiklik değil; Allah’ın planıdır. Biz üzerimize düşen görevi yapıp onları gözlemleyip desteklemeliyiz. Ne çocuklarımızdan bıktık ne de onlar bizden bıktı; huzurlu ve sabırlı bir yaklaşım, Allah’a güvenle birleştiğinde hem çocuklarımız hem aileler için mutluluk ve afiyet getirir. Allahu Teala, hepimize huzurlu yuvalar ve çocuklarımıza mutlu hayatlar nasip etsin.