Dinamik yaklaşıma göre cimriliğin nedeni, çocuğun tuvalet alışkanlığını öğrendiği dönemde, ebeveynin sergilediği katı tutumdur. Bu yaklaşıma göre bu dönem çocuğa uygulanan baskı onun ileriki yaşamında kalıcı bir etkiye dönüşüyor.
Cimriliğin nedenlerini çocukluk döneminde birçok şeyden mahrum kalmaya ve şiddete dayandıranlar da var. Fakat yaslandığı sebep ne olursa olsun cimrilik insanın fıtratında mevcut ve insan yaşamını olumsuz yönde etkiliyor. Çünkü paylaşımın insanın ruhsal ve sosyal yaşamına büyük katkıları var.
Yakınlarım arasında cimriliği ile bilinen bir kişi, ağır bir hastalığa yakalanmış ve yaşamının son anlarında biriktirdiği bütün parayı bir yoksula bağışlarken duygularını “benim zannetmiştim meğer hiçbir şey benim değilmiş” diye ifade etmişti.
Cimrilik insan yaşamını olumsuz yönde etkileyen bir hastalık. Kişi bu hastalıktan kurtulmak için öncelikle hiçbir şeye sahip olmadığının farkına varmalıdır. Farkındalık değişimin ilk basamağıdır. Kişinin önce durumunun farkına varması daha sonra küçük uygulamalar yaparak alışkanlıklarını değiştirmesi gerekir. Bu sanıldığı gibi kolay bir iş değildir. Zira bu hastalığa tutulan kişi kendinden bir şeyler verirken acı duyar. Paylaşmak istemez. Ama halini değiştirmeye karar vermişse zor da olsa geri adım atmamalıdır.
Cimrilik deyince insanlarımızın aklına sadece maddiyat geliyor. Oysa maddi imkânlarını paylaşamayan bir kişi, sevgi, bilgi ve sosyal destek noktasında da cimridir. Bu kimselerin, sevgilerini en yakınlarından dahi esirgediklerini ve gittikçe bencilleştiklerini görürsünüz. Karlaştığınızda bir tebessüm dahi etmezler, dinlemek, konuşmak ve onaylamaktan uzaktırlar. Bilgiyi hapseder ve insanlarla paylaşmazlar. Bu kimselere göre düşen kişi en tehlikeli kişidir. Çünkü ihtiyaç sahibidir ve ihtiyaç sahibi almaya odaklıdır. Oysa cimri kişi vermekten hiç hoşlanmaz, o yüzden genellikle güçlü kişilere yakınlık duyarlar.