“Can çıkar ama huy çıkmaz” diyenler meğer ne kadar haklılarmış!
Meseleleri abartarak anlatmayı sevenler, bu özelliklerini her fırsatta sergiliyorlar!
Ve can çıkmadan huyun çıkmayacağını adeta ispatlıyorlar.
Bunun en canlı örneklerinden birini İçişleri eski Bakanı Süleyman Soylu oluşturuyor.
Terör örgütü lideri Öcalan ile ilgili olarak bakın ne diyor:
Verin Öcalan’a bir telefon, PKK’yı anında hizaya sokar!
Yıllardır yaşanan sorunun çözümünü bu kadar basitleştiriyor.
Ve terör örgütü liderine acayip bir güç atfediyor.
Olay bu kadar kolay bir yöntem ile çözülebilecekti de kendisi niye bakanlığı döneminde bunu denemedi acaba?
Öcalan’a gönderecek bir telefon mu bulamadı?
Evet, Süleyman Soylu’nun karşı karşıya kalınan sorunlarla ilgili olarak yaptığı açıklamalar hep abartılı oluyor!
Bir ara ülke ekonomisi ile ilgili görüşlerini açıklamış ve Türkiye’nin bir hamle yaparak sıçrayacağını ve bu sıçrama karşısında Amerika’nın da, İngiltere’nin de, Fransa’nın da, Almanya’nın da çatlayıp patlayacağını ileri sürmüştü.
Ne Türkiye böyle bir sıçrama yapabildi!
Ne de öteki ülkeler hasetlerinden çatladılar, patladılar!
Geriye sadece Süleyman Soylu ve abartılı lafları kaldı!
Şimdi de yıllardır kördüğüm haline gelmiş bir sorunun çözümü için verin bir telefon, terör örgütü hizaya girsin diyor.
Soylu yine pratik bir çözüm(!) sunuyor!
Aynı konuda DEM Partililer ise sorunun çözümünün sadece Öcalan’ın üzerine yıkılamayacak kadar önemli olduğunu söylüyorlar.
Yani sadece Öcalan ile sorunu çözmenin mümkün olmadığının altını çiziyorlar.
Bir yanda Öcalan’a bir telefon verilerek terör örgütünün darmadağın edileceğini düşünenler var.
Diğer yanda ise yıllardır süren sorunun çözümünün sadece Öcalan ile sağlanamayacağını dile getirenler var.
Sizce hangi görüşün ayakları yere basıyor?
Hangisi daha inandırıcı?
Keşke abartılı görüşler ile kafalar bulandırılmasa!