Sabah namazından sonraydı, yeğenim aradı. Öyle erken saatte aramasını ‘yanlışlıkla’ diye yorarak telefona bakacakken telefon kapandı. Ben kendisini aradım; “Amca büyük bir deprem oldu Maraş’ta, deprem değil kıyamet koptu, çalıştığım fabrikada bilmem kaç ton ağırlığındaki makinenin sanki futbol topuymuş gibi havaya kalktığını, uçtuğunu gördüm, biz çalışanların yarısı fabrikanın dışına çıktık ki fabrika çöktü, etraftaki fabrikalara baktım kimisinde patlama oldu kimisinde yangın, hepsi çöktü yıkıldı” dedi. “Ne, nasıl yani, ne zaman oldu?” dedim. “Saat dört civarıydı, on mu geçiyordu yirmi mi, o zamanlarda” dedi. “Neredesin sen şu anda?” diye sordum. “Oturduğum apartmanın ön tarafında yerden yapma bir fırın var, içerisi sıcak olduğu için kadınlar ve çocuklar orada içeride, biz erkekler de dışarıda ateş yaktık ısınmaya çalışıyoruz” dedi. “Binada hasar var mı?” dedim, “Binada büyük çatlaklar var, ön cephe düştü” dedi. “Geçmiş olsun, Allah beterinden saklasın” diyerek kapattık telefonu.
Kahramanmaraş’ta 6 Şubat 2023 Pazartesi günü saat 4.17’de 7,7 büyüklüğünde bir deprem meydana geldi. Aynı gün saat 13.26’da 7,6 büyüklüğünde ikinci bir deprem daha oldu. Sabahki telefon konuşmasından sonra televizyonu açtık kanallarda depremin büyüklüğü ve merkez üssü bilgisi veriliyor ama Kahramanmaraş’tan herhangi bir haber verilmiyor. İnternetten baktım, orada da depreme dair herhangi bir görüntü yok. Kahramanmaraş’taki akrabalarımı telefonla aramaya başladım hiçbirine ulaşamadım. Dostlarımı arkadaşlarımı aradım hiçbirine ulaşamadım. İnternete tekrar baktım, depremden sonra helikopterle üstten ajans tarafından çekilmiş bir videoya ve sonra başka görüntülere baktım, Kahramanmaraş adeta dümdüz olmuş. Görüntülere baktıkça ağlayasım geldi… Depremin olduğu gün akşama doğru bir akrabaya daha ulaştım konuştum. Sonraki gün birkaç akrabaya daha ulaştım. Halamın ve amcamın torunu, eşi ve bebeği enkaz altında kalarak vefat etmiş. Bir aile yok oldu yani. Cenazeye gitmek istedim olmadı. Kahramanmaraş’a gitmek için uçak biletine baktım uçuşlar iptal, otobüs firmalarını aradım otobüs seferleri iptal olmuş. Özel aracım olmadığı için gidemedim. Sadece cenazeye değil elimden geldiğince depremzedelere fiili olarak yardım yapmak, akrabalar ve dostlar ne durumda görmek için gidecektim. Konuştuğum kişiler gelmememi söyledi; çünkü her yer yıkıldı, bizler çadırlarda kalıyoruz, kalacak yer yok, burada kıyamet koptu, şehir bitti yıkım çok büyük. Madem gidemiyorum, buradan elimden geleni elimden geldiğince yapmaya çalışarak gözlerime dolanı teskin etmeye çalışıyorum. Depremi fiili olarak yaşamadık ama ailecek depremi yaşamış gibiyiz. Her gün yaşıyoruz.
Her Maraşlı için bundan sonra zaman çizelgesi 6 Şubat’tan önce 6 Şubat’tan sonra şeklinde olacak. Depremle Kahramanmaraş adeta dümdüz olmuş. Yıkım büyük durum çok kötü. Enkaz altında kalan insanlarımız gitti. Canlarımız gitti. Dostlarım gitti. Çocukluk ve gençlik zamanlarımda binlerce hatırası olan yerler gitti. Eski iş hanları, siteler, binalar, eski evlerde yaşanmış geçmiş zamanlar… Geçmiş zamanlarda yaşanmış milyonlarca hatıralar gitti, hatıraların yaşandığı mekânlar gitti. Her yaz gittiğimizde özlem ve heyecanla gezdiğimiz Maraş yok artık. Binlerce hatıra 6 Şubat’ta silinip gitti. Binlerce hayatlar, binlerce hayatımız silinip gitti. Maraş’ta yaşamayan (özellikle benim gibi İstanbul’da yaşayan) her Maraşlı gibi ‘elbet bir gün Maraş’a döneceğim’ hayalleri depremle birlikte uçtu gitti. İnsanın/insanların hayatı bir günde nasıl değişirmiş ‘şiddet’li bir şekilde onu yaşadık. Büyük Kahramanmaraş depremi kıyametin bir provası gibidir. Hayatlar/hayatımız altüst. Artık her Maraşlının hayatı 6 Şubat 2023 saat 4.17’den önceki gibi olmayacak. Nasıl olacak? Sadece ağlamak geliyor içimden… Belki metin olmam gerek ama bunca acı karşısında nasıl metin olabilir insan. Nasıl metanetini koruyabilir.
Depremden sonra hükümet ilk gün herhangi bir adım atmadı, adeta Kahramanmaraş’ı yok saydı. Televizyonlar ve gazeteler Kahramanmaraş’tan doğru düzgün haber yapmadı. Arama kurtarma ekipleri ilk iki gün şehirde yoktu. Sadece Maraş’ta bulunmakta olan itfaiye, polis ve asker arama kurtarma yaptı. Maraş halkı adeta kendi kaderine terk edildi. İlk günden itibaren arama kurtarma ekipleri ulaşsaydı ölü sayısı artmayabilirdi. Eksi on derecede enkazın altında donarak öldü bazı depremzedeler. Müdahale erken yapılsaydı sonuç bu kadar ağırlaşmayabilirdi. Hükümete rağmen var olmaya çalıştı Maraş halkı. Allah’tan milletimiz yardımsever bir millet de bireysel yardımlar devlet/hükümet yardımından daha fazla. Allah milletimize bir daha böyle deprem yaşatmasın.
Depremde vefat edenlere Allah’tan rahmet, yakınlarına sabır ve başsağlığı diliyorum.