Fenerbahçe, ligin ikinci yarısında kayıplara devam ediyor. Trabzonspor, Akhisar ve en sonunda Konyaspor... Hoş, şayet Cüneyt Çakır artı 3’te Karabük’deki penaltıyı çalsa kayıp puan sayısı 9’a çıkacaktı. Peki, Fenerbahçe’nin kaybından söz ederken, daha 7. dakikada piyango bir golle öne geçen Konyaspor’a ne demeli Orta sahası neredeyse savunmacılara kalmış bir Fenerbahçe’ye karşı bu kadar etkisiz bir ön üçlüyle oynanır mı Ya da bu oyuncuların kapasitesi ile maç mı kazanılır Hele hele orta alanın da iki kişinin omuzlarına yüklenilmesi, hele hele Fenerbahçe karşısında iyi bir teknik adamlık göstergesi midir
Fenerbahçe, erken yediği gole rağmen Konya’da fazla pozisyon bulan taraftı. Ama ne var ki, önde oynayanların hamle zafiyeti burada da ortaya çıktı. Bu durum karşısında takımının fizik kondisyonundan memnun olduğunu söyleyen İsmail hoca acaba kendi kendini mi kandırıyor Hava toplarında, Egemen’in attığı gol hariç, etkili olunamıyor. Yer paslarında rakip eksiltilemiyor. Hadi diyelim ki bu yetenekte forvet yok, ama en azından fiziksel üstünlük sağlayıp topu kaleye itme gücü de yok. Orta alan Emre girene kadar etkisiz. Sadece Meireles kornerleri attı. Acaba Selçuk-Emre mi olmalıydı, yoksa Emre-Selçuk mu o değişiklik Bir soru daha İsmail hocaya; diyorlardı ki Kuyt’un sözleşmesinde her maç oynar şartı var, ben de inanmıyordum, acaba bu doğru mu Yani Kuyt çıkıp Diego girse ne olur Ama sen Meireles-Webo değişikliğini yapıp orta alanı eksilttin, ileri ucu dörtledin. Hoş bu bile Konyaspor orta sahasına bir egemenlik getirmedi ama kendi takımının rakibe yüklenme yollarını azalttın.
Sonuçta ilerdeki yürüyen, etkisiz, sadece bir piyango golü bulan Konyaspor ileri üçlüsüne Aykut hocanın o kadar süre tahammül etmesi de tuhaftı. Bu maçta benim aklımda kalan iki isim oldu. Biri Ömer Ali, diğeri de maçın hakemi Ala Palabıyık... Gerisi işkence gibi bir futbol maçı idi. Soruyu beklemeden cevabını vereyim; Fenerbahçe yine benim favorimdir.