Bugünün çocukları sosyal medyayı iyi kullanıyorlar.
Vaktin büyük bir kısmını internet başında geçiriyor ve her türlü bilgiye
ulaşabiliyorlar. Fakat kendi dinamikleriyle, tarihi kökleriyle ilgili bilgilere
vakıf değiller. Aksine geçmişlerinden utanıyor hatta kaçıyorlar.
Karşı cinsle arkadaşlıkları erken yaşlarda başlıyor. Bu
konuda nasıl davranmaları gerektiğini bilmiyor ve Allah ın haram saydığı
fiilleri özgürlükle eşitliyorlar.
Bugünün çocukları, vakti zevk ve eğlence peşinde harcıyor
ve bu konuda neler yapmaları gerektiğini bilmiyorlar.
Kendilerine kılavuzluk yapabilecek örnek modellerden
yoksunlar. O yüzden yanlış modeller seçiyorlar.
Akranları tarafından kabul görme ihtiyaçları ağır basıyor
o yüzden sık sık bir araya geliyorlar.
Anne baba ile çatışmayı yaşlarının gereği olarak kabul
ediyor ve kaçınmıyorlar.
Büyüklere saygı söyleminden hiç haz etmiyor,
çatışıyorlar.
Bugünün çocukları, ahlaki değerleri hiçe sayıyor,
inandıkları dine ise tamamen yabancılar.
Teknoloji ile iç içe yaşıyorlar fakat hayatın
gerçeklerini tanıma şansları olmuyor.
Empati yapamıyor, insanları ötekileştirerek
uzaklaşıyorlar.
Yardımlaşma duyguları zayıf, bencillikte öndeler ve tek
kişilik bir dünyada yaşıyorlar.
Bugünün çocukları yarınlar için değil bugün için yaşıyor
ve sadece kendilerini hesaba katıyorlar.
Paylaşım, fedakârlık, sabır, iyilikseverlik onların pek
önemsemediği değerler, bunun yerine kendileri için bir şeyler yapmayı tercih
ediyorlar.
Bugünün gençlerinin yarına bırakabilecekleri bir şeyleri
yok, bilinç ve değer noktasında yetersizler. O yüzden bir karmaşa içinde
yaşıyor ve bu karmaşadan bir türlü çıkamıyorlar.
Oysa biz büyükler bu çocukları geleceğimizin teminatı
olarak görüyor ve onlardan çok şey bekliyoruz.