Ülkemizde iktidarın hayli şanslı olduğu söylenebilir!
Çünkü iktidarın karşısında birbirleri ile “kenetlenmiş bir muhalefet” değil, birbirlerine düşmüş, birbirlerine “çelme takmaya” uğraşan bir muhalefet bulunuyor!
Mesela birbirlerine düşmüş muhalifler hasımlarını yıpratmak için yollara dökülüyorlar!
İktidara karşı birlikte hareket etmesi beklenenler bunu beceremiyorlar ama birbirlerini yıpratmada oldukça başarılılar!
“Ya dediklerimi yaparsınız ya genel merkeze kadar yürürüm” resti ile genel merkezlerine karşı isyan bayrağını açıyorlar!
Yollara dökülenleri görünce bir dönemlerin ünlü sözünü hatırlamadan geçemiyoruz:
Ve “yollar yürümekle eskimez” diyoruz.
Evet, yollar yürümekle eskimiyor ama bu tür yürüyüşler ile “muhalif siyaset”, tamiri imkânsız şekilde yıpranıyor.
Muhaliflerin birinde sokaklara dökülen insanları görürken diğerinde birbirlerine yönelik ağır suçlamalara tanık oluyoruz.
Parti içinde kendi dedikleri hüsnükabul görmediği için kızan biri genel başkanı için “siyasi canlı bomba” yakıştırmasında bulunabiliyor.
Yani genel başkanını “neyi, nerede, ne zaman yapacağı” kestirilemeyecek biri olarak takdim etmekte sakınca görmüyor!
Siyasette böyle “muhaliflerin” olması iktidar açısından kolay kolay yakalanamayacak bir şanstır.
Bu tür muhalefet elbette iktidarın ekmeğine yağ sürmekten başka bir şey değildir.
Kendi genel başkanını “siyasi canlı bomba” olarak takdim eden kişi, partili arkadaşları tarafından “siyasi cansız bomba” olarak tanımlanırsa bizim açımızdan sürpriz olmaz.
Evet, bir araya gelip, el ele verip iktidara karşı mücadele vermesi gerekenler bir araya gelemiyorlar ve el ele veremiyorlarsa bu durum muhalefet açısından büyük bir zaaf demektir.
Farklı düşüncelerde olanlar asgari müştereklerde buluşarak birlikte hareket edemedikleri sürece de iktidarın değiştirilmesi elbette mümkün olmayacaktır.
Muhalifler arasındaki incir çekirdeğini doldurmayacak meselelerde çıkan ihtilaf konularına bakarak iktidar mensupları kıs kıs gülseler yeridir.
Zira böylesine birbiriyle uğraşan muhalefet, kendilerini iktidarda tutan en büyük güçtür.
Sırf bu nedenle iktidar, muhaliflere çok şey borçludur!