Anlamıyorum arkadaş; cinayetlerin en acımasızı, en gaddarı bizim ülkede işleniyor artık. Münevver kızımızı bırakın, daha neler var neler?! Örneğin, Kayseri‘de üç çocuk kaçırıldı...
Tam 17 gün oldu... Ses seda yok. Bayramın ikinci günü şeker toplamaya giden bu çocuklar sırra kadem bastı. Kim kaçırdı bunları? Fidye falan isteyen de yok. Allah korusun sapıkların eline mi düştü zavallı yavrucaklar?
Hadi onlara üzülürken, bi bakıyorsun, yatalak bi kadınla evdeki üç kişiyi kıtır kıtır doğruyorlar, sonra da evi ateşe verip kaçıyorlar! Nasıl bir vahşettir bu? Yoktu böyle şeyler eskiden bu ülkede! Kırk yılda bir cinayet haberi çıkardı gazetelerin üçüncü sayfasında. O da sinirden, gerginlikten ve de genellikle aile arasındaki itiş kakıştan kaynaklanırdı... Derken adamın biri, komşusunun karısını kaçırıyor. Şehir şehir dolaştırıyor, derken kadının kocası yanında bi arkadaşıyla iz sürüyor, kaçıran adamı yakalıyor. Boğazına ip bağlıyor, sürükleyerek merdivenlerden aşağı indiriyor, tekme tokat arabanın bagajına atıyor. Olayları görenler, polise bildiriyor ve adam ağır yaralı bir biçimde kurtarılıyor. Tam ‘tuh tuh vah vah‘ derken, bu kez iki kez evlenip boşanan, anasının evine sığınan serserinin biri, harçlık vermiyor gerekçesiyle öz anasını bıçaklıyor!
Buyrun! Ulan gidip iş arasana, zavallı kadıncağızı bıçaklayacağına harçlık vermiyor diye! Bu vahşet hikayeleri sayfalar dolusu ve her gün yeni bi sayfa daha açılıyor. Niye böylesine acımasızlaştık? Sevgisizleştik? Anlayan varsa, lütfen anlatsın da öğrenelim.