İktidarın hepimizin takdirle karşıladığı oldukça önemli ve güzel bir hedefi vardı.
Diyorlardı ki:
Hedefimiz dindar bir nesil yetiştirmek!
Böylesine güzel ve önemli bir hedef elbette takdirle karşılanır!
Biz de öyle yaptık.
Biz takdirle karşıladık ama iktidar, bu hedefine ulaşamadı!
Dindar bir nesil yetişecek diye beklerken deist bir nesil yetiştiğine tanık olduk.
Bizzat kendi çocukları arasından bile dindar bir nesil çıkmadı!
Bu şartlar altında “biz nerede yanlış yaptık” diyerek izledikleri politikaları gözden geçirme yerine bu defa daha büyük hedeflere doğru yelken açtıklarını görüyoruz.
Halk eğitim merkezlerinde “inanç temelli yaşam” kursları açarak tüm vatandaşları dindarlaştırmayı hedefliyorlar.
Bu hedeflerini de takdirle karşılıyoruz.
Ama dindar bir nesil yetiştirme hedefinde olduğu gibi neticede hüsran yaşamalarından endişeliyiz.
Bari bu sefer sağlam adımlar atsalar.
Dindar nesil yetiştirme sırasında yaptıkları hataları tekrar yapmasalar.
Bunun için önce kendilerine bir çekidüzen vermeleri şart.
Böyle hedeflere ulaşmaları için kendilerinin söylemleri ile eylemlerinin tutarlı olması gerek!
Eylemler söylemlerinden çok farklı olunca kendilerine kulak verenler yollarını değiştirmeye başlıyorlar.
Böyle dindar olmaktansa deist olurum diyorlar.
Sonucun sukutuhayal olmaması için şimdiden önlem almaları gerektiğini düşünüyoruz.
Yazımızı bir fıkra ile noktalayalım.
Tarama özürlü bir vatandaşımız üç beş tel kalmış saçını taratmak için berbere gitmiş.
Berber taramaya başlayınca adamcağızın kafasındaki üç beş tel saçtan biri kopmuş.
Berber durumu düzelteyim derken ikinci tel de kopmasın mı?
Adam, bakmış ki saçlar birer birer dökülüyor.
Berberin elini tutmuş ve bırak dağınık kalsın demiş.
Şimdi dindar bir nesil yetiştireceğiz diye yola çıkanlar deist bir gençlikle karşı karşıya kalınca biz de onlara seslenmek istiyoruz.
Bırakın böyle kalsınlar!
Gençlik elden gitti, bir de anaları babaları gitmesin!
Malum zararın neresinden dönülse kârdır.