Çocuk kendisine bir kuş alması için anneyi ikna etmeye
çalışır. Anne ise evin kirleneceğini düşündüğünden çocuğun bu talebine iyi
bakmaz fakat mecbur kalır. Çocuk okula başlamadan bir yıl önce anne bakımının
daha kolay olabileceğini düşünerek küçük bir balık alır. Çocuk akvaryuma sevgi
ile dokunur ve her sabah kahvaltıdan önce balığın yemini verir. Artık bir
arkadaşı vardır, onunla konuşmakta ve kardeş özlemini bu yolla gidermeye
çalışmaktadır. Anne çocuğun bir arkadaşa ya da bir kardeşe neden bu kadar
ihtiyaç duyduğuna bir anlam veremez ve Biz dokuz kardeştik, evi kocaman bir
gürültü sarar ve her akşam kavga ederdik, annem hepimize birer tokat atar ve
kavgayı ayırırdı Oğlum tek kardeş onun her istediği oluyor, kardeş ya da
arkadaş konusunda neden bu kadar talepkâr oluyor diye düşünür. Ama çocuk
konuşacak ve gerektiğinde kavgasını yapacak, birlikte okula gidecek bir
kardeşin eksikliğini yoğun bir şekilde hissetmektedir. O modern bir şehirde ve
modern bir evin tek çocuğudur. Bir keresinde arkadaşı abisiyle kavga eder ve
abisi onu yere düşürür. Annesi bak sen tek kardeşsin, o yüzden kimse seni
düşürmüyor dediğinde anneye gizliden gizliye öfke duyar ve içinden keşke abim
olsaydı da düşürseydi diye geçirir. Ama anne çocuğun tek oluşunu onun için bir
avantaj olarak görür ve onun duygularını anlamakta zorlanır.
Çocuk, küçük bir akvaryumda tıpkı kendisini gibi
yalnızlık çeken bu balığa kısa sürede bağlanır. Her sabah yemini verirken
onunla konuşur, ona arkadaşlarını ve hayallerini anlatır. Çocuk bu vesile ile
deşarj olur ve bir arkadaşının olduğunu düşünür. Artık eskisi kadar anneyi
rahatsız etmemekte ve onun tabiri ile ayakaltında dolaşmamaktadır. Çünkü
çocuğun bir arkadaşı vardır.
Bir akşam vakti yine çocuk okuldan gelir ve hemen
akvaryumun önüne koşar. O gün kendisini düşüren arkadaşına oldukça öfkelidir ve
bunu akvaryuma dönerek balığı ile paylaşmak ister. Yarım saate yakın konuşur ve
sonra akvaryuma sarılır ağlamaya başlar. Anne oğlunu o vaziyette görünce
endişeye kapılır ve kolundan hızla çeker ne oldu diye sorar. Çocuğun bu
soruya verebileceği tek bir cevabı vardır, arkadaşım üzüldüğü şeyleri kardeşine
anlatıyor, o da abisine cevap veriyor ama hep anlatıyorum benim arkadaşım bana
cevap veremiyor. Çünkü o bir hayvan ama ben bir kardeşim olsun istiyorum o
zaman okuldan geldiğimde onunla konuşur onunla oynarım Anne çocuğu
sakinleştirmeyi bir şekilde başarır fakat hâlâ onun bu duygusuna bir anlam
verememektedir. Çocuk ise bu yalnız evde yalnızlığa mahkûm edilir