Malik Bin Nebi, “İslam dünyasında Düşünce Problemleri“ adlı kitabında, çocuğun yetişirken üç aşamadan geçtiğini ifade eder: Birinci aşamada, çocuk biberonla anneyi birbirinden ayıramaz. Çünkü bu dönem eşya ve organik ihtiyaçlar dünyasındadır. İkinci aşamada çocuk, annenin yüzünü diğer yüzlerden ayırmaya başlar ve şahıslar dünyasına girer. Üçüncü aşamada ise çocuk bağımsızlaşır ve sosyalize olur.
Malik bin Nebi bu çalışmasında, insan hayatının üç önemli yaşamsal kulvardan geçtiğini ve her aşamanın bir öncekinden etkilendiğini vurgulamaktadır. Birinci dönemde, yani bebeklik çağında anneyle çocuk arasında güçlü bir iletişim ve bağımlılık ilişkisinin olduğunu görürüz. Bu dönem çocuk sadece kendisiyle ilgilenen anneyle bağımlılık geliştirmekte ve onun yanında olmasını istemektedir. Eşya ve ihtiyaçlar dünyası olarak adlandırılan bebeklik dönemi ise, çocuğun yaşamak için birine bağlı olduğu bir süreçtir.
Üçüncü dönemde çocuk şahıslar dünyasına açılır, artık anneden başka yakınlarıyla da kaynaşmakta, bu kimselerin isimlerini bilmekte ve insanlarla sosyal bir bağ kurmaktadır. Bu dönem çocuk, anne kucağından ailenin diğer fertlerine doğru açılmakta buradan da okul yaşantısına geçmektedir. Okul dönemi çocuğun sosyalleşme sürecinde önemli bir noktadır. Çocuk burada farklı ailelerden gelen farklı arkadaşlarıyla nasıl iletişim kurabileceğini öğrenmektedir… Dikkat edilirse, çocuk sosyalize oldukça yeni şemalar, yeni insanlar, yeni alışkanlıklar, yeni kelimeler öğrenmekte ve öğrenmeyle beraber yeni davranışlar da geliştirmektedir. Yani, öğrenme ile davranışlar arasında sürekli devam eden bir etkileşim vardır ve bu etkilemiş hayat boyu devam eder.
İnsanoğlu, dünya üzerinde, baş döndürücü gelişmelere, düşünsel hareketlere ve o kadar büyük başarılara imza atıyor ki, bütün bunlar aileden çevreye kadar uzanan bir alt yapının neticesinde gelişiyor. Bir insanın yetişmesinde birçok kişinin emeği vardır fakat onlar gizli birer kahraman olarak daima arkada kalırlar.
Bir insanı yetiştirmek dünya hayatında elde edebileceğiniz en büyük onurdur. Zira her insan bir evrendir ve siz onun zenginliklerini ortaya çıkararak hayata kazandırmaktasınızdır. Aynı şekilde bir insanı kaybetmek te bir toplumu kaybetmek gibidir. Çünkü kaybedilmiş bir insanın hayata ya da kendisine katabileceği bir şeyi yoktur. O yüzden bütün dünyada insan eğitimine büyük önem verilir.