Dün günlük bir gazeteyi kontrol edeyim dedim. Tek tek sahifelerini çevirdim, neler var diye merak ettim. Okunacak yerleri var mı diye düşündüm. İlaveleri de dâhil 6-7 dakika sürdü. Son sahifesinin sahife numarası 150 idi. Yemin ediyorum zar zor okuyabileceğiniz yazılar köşe yazıları da dâhil iki sahifeyi ancak doldurur. 148 sahifesi malayani ile dolu.
Bunlara günah desem anlamazlar, ayıp desem aldırmazlar. İnsan bunları anlatmaya kalksa anlatacak sıfat bulamıyor. Ne günlere kaldık ya Rabbi…
Devlet bunlara bir ölçü bulamaz mı, diye düşünemez mi diye düşünüyorum. Neredee? Bunların propagandasını yapsınlar da isterlerse kerhane albümü çıksınlar. Sorulacak hesabın hesabını düşünseler hiç böyle yaparlar mı?
Şöyle düşünelim: Bir günlük gazetenin işi, vazifesi, hizmeti nedir?
* Doğru haber,
* İsabetli yorum,
* Bilgilendirme,
* Aydınlatma,
* Seviyesiz ve fitneye yönelik olmamak şartıyla tartışma…
Hangi gazeteler bunları işliyorlar. İşleyenlerin tirajına bakın rakamlar ürkütüyor.
Ahlâka,
Fazilete,
Hikmete (bilgeliğe) aykırı olmamak şartıyla ilmî (bilimsel) fikri, kültürel, sanatla ilgili her konuda haber, yorum, resim yayınlamalıdırlar. Ama maalesef bizde bazı gazeteler seks konusunda işi o kadar azıttılar ki, genel ev bülteni görünümünde çıkarılıyorlar. İnsan bunların amaçlarını kestirebiliyor. Halkın, gençliğin, çocukların kadın ve kızların ahlâkını bozmak. Dine ve ahlâka karşı şehvet ve seks silahını kullanmak. Allah (c.c.) topunun şerrinden muhafaza eylesin.
Türkiye toplumu şunlarla helâke sürükleniyor.
* Basın ve yayın.
* Bina ve zina.
* Seks ve şehvet kuduzluğu.
* Paranın putlaştırılması.
* Aşırı tüketim çılgınlığı.
* Nefse tapınma hastalığı.
Bu şeytanlığın kuyruğuna takılanlar böylesi kötülüklerle mücadele etmezlerse topluca enkaz altında kalırız.
Bu ülkede kalitesi ve kapasitesi tartışılmakla birlikte basının genelinin konumu bu maalesef!