Gündem

Ben ölürsem bu çocuklara kim bakar

Ben ölürsem bu çocuklara kim bakar

Abone Ol

Nörolojik hastalık nedeniyle ayakları üzerinde durmakta güçlük çeken ve ancak ellerini de kullanarak yürüyebilen 6 kardeşin babası Reşit Ulaş, en büyüğü 42 yaşında olan çocuklarının sağlığına kavuştuğunu görmek istiyor.

Nörolojik hastalık nedeniyle ayakları üzerinde durmakta güçlük çeken ve bu nedenle ancak ellerini de kullanarak yürüyebilen 6 kardeşin babası Reşit Ulaş, yaşının ilerlemesi nedeniyle artık çocuklarıyla ilgilenecek manevi gücünün kalmadığını, tek isteğinin ölmeden çocuklarının sağlığına kavuşması olduğunu söyledi.

Hatay‘ın Kırıkhan ilçesine bağlı Demirkonak Köyü‘nde, 19 çocuğundan 15‘i hayatta kalan ve bunlardan 6‘sı da engelli olan çocuklarıyla birlikte yaşayan Reşit (73) ve Hatice Ulaş (63) çifti, çocuklarının üç ayda bir aldığı engelli ve bakıcı aylığıyla yaşam mücadelesi veriyor.

Çocukları üzerinden aldıkları maaşla geçimlerini sağladıklarını ifade eden Ulaş, kendi başına ihtiyaçlarını karşılayamayan, tek başlarına evde bırakamadıkları en büyüğü 42, en küçüğü 25 yaşındaki çocukları nedeniyle başka bir işle ilgilenemediğini söyledi.

Reşit Ulaş, çocukların bazen birbirlerine saldırdığını, bu nedenle yalnız bırakamadıklarını dile getirerek, şunları anlattı: ‘‘Artık benim de, eşimin de yaşı ilerledi. Onlarla ilgilenecek manevi gücümüz kalmadı. Eskiden engelli çocuklarımın yemeklerini, banyo yapmalarını rahatlıkla gerçekleştirebiliyorduk. Ancak, bizim için bunlar çok zor gelmeye başladı. Sağlıklı olan 27 yaşındaki kızım Asiye‘nin desteğiyle çocuklarımızın ihtiyaçlarını karşılıyoruz. Ancak Asiye bir gün evlenecek. Ondan sonra ne yapacağız bilmiyorum. Ölene kadar elimden geldiğince çocuklarıma en iyi şekilde bakacağım. Ancak en büyük korkum, eşim ve bana bir şey olursa bunların hali ne olacak. Tek başlarına kendi ihtiyaçlarını göremeyen çocuklarım rezil olacak. Artık onlara bakabilecek manevi gücüm kalmadı, tek isteğim ölmeden onları sağlığına kavuşmuş olarak görmek.‘‘

Engelli çocuklarının evi daha rahat kullanabilmeleri amacıyla hayırseverlerin katkısıyla, banyo, lavabo gibi yerlerin yapıldığını, ayrıca pencerelerinin değiştirildiğini hatırlatan Ulaş, ellerini de kullanarak yürüyebilen çocuklarını her gün evinin bahçesine 2009 yılında İngiliz bir hayırsever tarafından kurulan yürüyüş parkurunda bir saat egzersiz yaptırdıklarını belirtti. Ulaş, bunun büyük faydasını gördüklerini, çok kısa süreliğine de olsa çocukların ellerini kullanmadan ayağa kalkma cesaretini gösterebildiğini anlattı.

Anne Hatice Ulaş da, yıllardır büyük emek verdiği, ihtiyaçlarını karşıladığı çocuklarının bir an önce sağlığına kavuşmasını temenni ettiğini belirtti.