Eskiden, "Tüfek icad oldu mertlik bozuldu" şeklinde bir söz vardı. Genellikle değişen davranış biçimlerini anlatmak için kullanılırdı.Teknolojideki hızlı değişim tüm geleneklerimizi değiştirdiği gibi, hayatımızın akışı bile değişikliğe uğradı. Bayramlaşma alışkanlığımız yok olup gitti. Hatta eskiden telefon açıp hatırını sorduğumuz ve bayramını tebrik ettiğimiz dostlarımızın çoğunu şimdi bir mesajla idare ediveriyoruz. Cep telefonları ve internetin devreye girmesi ile hayatımızdaki bir sıcaklık daha yerini makinenin soğukluğuna terketti. Bu değişikliğe kimileri hemen intibak edip uyum sağlıyor, benim gibi kimileri de uyum sağlayamıyor, Niye böyle oldu diye sorup duruyorlar.
Cep telefonlarının devreye girmesi sanıyorum son yılların en büyük değişikliğine zemin hazırladı. Artık eskiden olduğu gibi bayram tebriği gönderenler hemen hemen kalmadı. Bu arada sevdiklerine gidemeyenler eskiden birbirlerine telefon açar, yüzlerini göremeseler bile seslerini duyar, hasret giderirlerdi. Ya şimdi öyle mi
Artık insanlar bir tebrik metni belirliyor, daha doğrusu kendisine gelmiş olanların içinden en beğendiğini mesaj metni haline getirip telefonunda numarası kayıtlı tüm tanıdıklarına aynı mesajı gönderiyor. Tüm sevdiklerine demiyorum çünkü, insanın mesaj gönderdikleri arasında farklı sözler söyleceği, duygularını farklı biçimde aktaracağı kişiler olması gerekir. Ama şimdilerde böyle olmuyor. Basma kalıp bir mesajı tanıdıkları herkese ulaştırıyorlar. Bu arada, attıkları mesajın altına isimlerini yazanlar çoğunlukta olsa da yazmadan sadece telefon numaralarını eklemekle yetinenlerin sayısı da az değil. Şahsen mesajla bayram tebriği göndermenin bayramlaşmanın manasına tam olarak uymadığını düşünüyorum. Eğer bir insan tanıdığı bir kişinin bayramını gerçekten tebrik etmek istiyorsa bir telefon açarak iki cümle ile bu duygusunusu aktarabilir. Ama artık bu olmuyor. Sanki birbirimize ille de cep telefonu ile ulaşma mecburiyeti varmış gibi sabit telefonlar akıllara hiç gelmiyor. Cep telefonlarından tanıdıklarının bayramını konuşarak tebrik etmek pahalıya geliyor diye düşünülüyor olsa gerek ki mesaj atarak bu işi bitirmek artık insanlara kolay geliyor.
Bu bayrama kadar mesaj atarak bayramımı tebrik eden herkesi cevaben arıyor, karşılık veriyordum. Ama artık bunu terk ettim. Bu arada mesaj atıp altına isimlerini yazmayarnlara kesinlikle cevap vermiyorum.
Çünkü, belli ki laf olsun diye mesaj atmış ki altına ismini bile yazmaya gerek görmemiş... Mesaj gönderdiğin kişi seni telefon numarana bakarak tanımak ya da hatırlamak zorunda mı Ya da bu telefon kime aitti diye araştırmaya niçin mecbur ediyorsunuz
Hele bir de belli bir mesaj merkezinden gönderilen mesajlar var. Yüzlerce hatta binlerce insana aynı mesaj gönderiliyor. İnsan ister istemez bu mesaj gerçekten bayramı tebrik etmek için mi yoksa sadece insanlar kendilerini hatırlatmak için mi gönderiyor diye düşünüyor.
Belki benim bu değerlendirmem ilk bakışta teknolojik gelişmeye ayak uyduramamak olarak nitelendirilebilir. Ancak, geleneklerin bu kadar hızlı bir şekilde değişmesi, ya da yok olmasının normal olup olmadağı, normal kabul edilse bile faydası ile zararının karşılaştırılması gerekmez mi
Eskinin rengarenk gönderilen kişiye göre seçilen tebrik kartları şimdinin telefon mesajından daha şık ve sıcak değil miydi
Her yeniliğe böylesine toplum olarak hiç sorgulamadan teslim oluşumuz doğru mu Şahsen internet aracılığı ile mesajlaşmajı telefon mesajlarına tercih ediyorum. Gerçi her ikisinde de aradaki aracı benzer niteliklere sahip olsa da ikisinden birini tercih etmek zorunda kaldığımda interneti tercih ediyorum.
Tüm bunlara rağmen attıkları mesajlarla bayramımızı kutlayan tüm dostlarıma teşekkür ediyorum. Ama, bayram tebrikleşmesini daha sıcak hale getirmenin gerektiğini düşünüyorum. Siz ne dersiniz